11.11.2025 İkinci mucizem
39+1'de Salı günü sabah saatlerinde randevum vardı doktora normal muane oldum ve bebek kanala yakın nts çek ondan sonra altan bakalım sanki seni bugün yatıracaz gibi geldi dedi nts çektikten sonra hafif sancı gördü ve altan muane etti 4 cm açıklığım olduğunu söyledi direk doğumhaneye göndermek istedi ama ben kabul etmedim eve gitmek istedim doktor ısrar etse de eve gittim son kaln işlerimi yaptım merdiven çıktım yürüyüş yaptım yok ördek yürüyüşü yok squat bildiğim tüm hareketleri yapmaya çalıştım akşama doğru sancılarım artı duş alıp hastaneye gittik acilden muane oldum ve 4 cm açıklığım olduğunu söylediler o an çok hayal kırıklığına uğradım çünkü bütün gün spor yapmıştım neyse işlemler fln derken 20:05 de doğumhaneye yatırıldım ilk muayenede 5 6 cm olmuştum bile ama bebek kanala uzak dediler sancılarım çok çoğalmıştı ( ben kızımda bu kadar sancı çektiğimi hatırlamıyorum) Pilates ve yürüyüş yaptım ama artık çok yorulmuştum başım çok ağrıyordu çok halsizdim bı süre sonra psikolojik olarak tamamen çöktüm saat 10 gibi suni sancı verdiler ama çok düşük dozda verdiklerini söylediler tekrar nts ye bağladılar sancım vardı açıklığımda vardı ama bebek kanala uzak ondan sonra duşa girdim o duş beni o kadar rahatlattı ki neyse duştan çıktım gerçekten ayakta duracak halim yoktu beş dakika sancım gelmesin de uyuyabileyim die dua ediyordum saat 23:15 gibi eşimi kapıda bekleyenlerin yanına gönderdim dedim git şöyle ben doğuramiycam söyle boşuna beklemesinler eve gitsinler ondan sonra 23:25 gibi ebeler değil bizzat doktor muane etti ve 8 cm açıklığı var bu kızı neden doğurtmuyorsunuz dedi doktor gitti ve doğumu başlattılar gerçekten çok zorlandım doğru düzgün ıkınamıyordum çünkü hiç halim enerjim halim kalmamıştı son günlerde hiç yatamıyordum o gün bütün gün spor yapmıştım keşke biraz yatıp enerji toplasaydim neyse bı şekilde 23:59'da bebeğim doğdu kucağıma verdiler ama ağlamıyordu hemen aldılar ztn solunum yetmezliği çekiyordu benim de aklım altan yapılacak dikişlerdeydi çünkü ilk doğumumda bana travma kalmıştı bebeğime hiç sarılamadım şuan çok pişmanım keşke o an doya doya salırsaydım... Aradan bı hafta geçti bugün ilk defa bebeğimi kucağıma aldım sarıldım kokladım emzirmeye çalıştım inşallah çok yakında yoğun bakımda çıkacak evine gelecek.💚

