2 yaş sendromu
Arkadaşlar ben dertleşelim istiyorum. yargılamadan anlamaya çalışarak destek olalım istiyorum. 2 yaşında bir oğlum var 24 ay 13 günlük. 17. aydan beri girdik bu sendroma. aslında 15.ayda tek uykuya düşmekle başladı huysuzluklarımız. 15 aya kadar güzel uyuyan çocuğum yenidoğanken bile uyku sorunu olmayan çocuğum 15. ayda tek uykuya geçtiğinden beri uyku sorunu yaşıyoruz. hep erken kalkan bir çocuktu hep 5-6 gbi uyanır ama gündüz az uyuyunca çok yoruluyorum max 1.5 saat uyuyor o da bir ayda 4-5 kere denk geliyor. 17. aydan beri huysuzluklar başladı. 2 yaşına girdğinden beri bir düğmeye bastılar sanki aşırı sinirli,huysuz,inatçı her şey hayır diyor her şeye ağlıyor bağırıyor çığlık atıyor. çok yoruluyorum emiyor bi seyahet işimiz var o bitsin bıraktırıcam yani haziran sonuna doğru bırakıcam inşallah. gece çok sık uyanıyor dalamıyor uykuya inanılmaz direnç gösteriyor. bir yandan ev işi yemek o bu çok yoruluorum gece uyuma gündüz uyuma hep benimle olunca artık ağırmayan yerim yok. normalde çocuklara sabırlı biriyim ama bu sadece çocukla oynamak olunca tabi. ev yemek çocuu yedirmrk gydirmek altını değişmek her şry sana bakınca bazen duş alcak vaktin bile kalmayınca dişini fırçalamadan uyuyaklınca kırılan tırnağını 10 gün olmuş bi törpülemeye vakit bulamayınca bir kitap bi dizi bi film izleyemeynce yani kendini unutunca insan tükeniyor. uyku çok önemli insan uyumadı mı tüm sinir sistemi çöküyor. araştırdım bi kaç yerde çok sert eleştirenler olmuş ben hiçbir anneyi eleştrmem çünkü bende tahmin etmediğim şeyler yapıyorum. elimde değil çok sinirleniyorum. çok bağırıyorum kızıyorum bazen eline koluna patlattığım oluyor. sonra her anne gibi üzülüyorum ama o an bilmiyorum niye öyle tutamıyprum kendimi. ama bu her gün değil her huysuzlukta değil inanın büyük bir sabır sonucu oluyor. mesala çıkmış koltuğa tv ünitesine atlayacak sakince oğlum çıkmıyorhz koltuklara bak burası boşluk düşersen ağzını vurursun o bı anlatıyorum inadına yapmaya çalışıyor sonra sakinleştiriyorum o söyleceğiniz her taktiği yapıyorum okey yapmıyor arkama bi dönüyorum çıkmış düşmüş o an bağırıyorum tutamıyorum kendimi. dışarda huysuzluk yapıyor çıkarana kadar eziyrt çıkıyoruz arabays binmicem sonra bincem parka gidiyoruz çocukları istemiyor prk onun zannediyor sonra yolda yatmak istiyor taşları ağzına sokmak istiyor eve geliyoruz 5.katta oturuyorum asamsör yok merdivenlerde oturmak istyor bak hala sabırlıyım bekliyorum hadi çıkalım diyorum çıkıyoruz beraber çıkıyor çıkıyor yoruluyor yatmak istyor kuçağıma aldım diye kıyamrt kopuyor sonra evin kapısına geliyoruz anahtarı brn sokcam diyor sokamoyor ağlıyor ben kapıyı açıyorum ben açtım diye ağlıyor elleeini yıkıyorum ağlıyor suyu kapattım diye açıyotum yine ağlıyor el köpüklü tutarak yıkıyorum durmuyor kayıyor en sonunda patlatıyorum bi tane yeter diye. hani sanılıyorki daha evden çıkarken montunu giymedi diye hemen bağırdık dövdük öyle bişe yok hiçbir anne bunu isteyerekte yapmaz ama çok büyük sabır işi evet dönemsel evet geçecek ama geçiriyorda geçerken. hergünnkendime söz veriyorum sakin olcam diye ama olmuyor. allah hepimize sabır versin . şimdi beni delirttğinde kendimi cimcimklemeye başlıcam bakalım masıl olcak

