2 yaş
Merhaba anneler. teselliye ihtiyacım var.Kızım 26 aylık. kaprizleri zamanla dahada artıyor. her yerden araştırıyorum. böyle oluyor diyor herkes. ama kızımı kreşten alırken diğer çocukıarıda görüyorum. akranları. ama bir tek benim kızım böyle. aslında çok akıllı her şeyi biliyor. amma bazı huyları beni deli ediyir. hayır olmaz kelimelerini biliyor. ama söylediklerime kulak vermiyor. yapma dedikce yapıyor. kreşten eve gelirken tuaf yüz haraketleri yapıyor ve yerinden kımıldamıyor. gelmiyor, elimi tutmuyor. kucağıma alıyorum çabalıyor yere koyuyorum diz çöküyor. geriye doğru koşuyor. o yolu zorla geliyoruz eve. akranları hepsi annelerinin elinden tutup normal gidiyor. evde giysisini çıkaraməyorum. sonra giydiremiyorum. tüm gün ıııııııı diye yalandan ağlıyor. kızımı tanıyamıyorum. ekran vermem. hep ilgili anne oldum. sosial büyütdüm. tabiiki olmaz kelimesini de kullandım. yani anneliğime ve kreşteki diöer annele bakınca ben daha iyi biri oldum. kızımdan önce abimin kızına baktım. çok ilgiliyim çoçuğa karşı. abimin kızı her dediöimi öğrendi. bana benzedi. ama benim kızım sanki ben büyütmedim. evde dede nine var. ama ben bakıyorum kızıma. ben oynuyorum ben yidiriyorum. kimseye söz hakkı vermedim. böylemi sizin de çocuklarınız? çok çok bunaldım. artık kızıyorum. kaprizleri iki yaştan önce başladı. bazen kızıyordum, yorgun olunca. şimdi kızım dahada kötüleşiyor. böylemi olacak hep? böyle bir çoçuk mu? düzelecekmi? sanki kendi kızıma bakmıyorum. başka biri

