3.5 aylık bebeğimi betona yüzüstü düşürdüm 😭
Doğduğundan beri uyumuyor ağlıyor uykusuzum yorgunum diye şikayet ettiğim kızımı kaybetme korkusu yaşayınca neyi idrak ettim biliyor musunuz? Bebeğim kollarımda ve sağlıklıysa gerisi teferruatmış. Şimdi içim içimi yiyor kızım iyi mi diye.. Yaşadığım suçluluk duygusu ve vicdan azabını tarif bile edemem. Kucağımızdayken kıymetini anlayıp şükretmemiz lazım kızlar, ne kadar bunalsak da canlarının sağ olması her şeyden önemli... Özellikle bebeği huysuz annelere nacizane tavsiyemdir; bebeklerinizi bağrınıza basın ve şükredin..

