anne meselesi
Biliyorum kızlar size biraz tuhaf gelecek bir konu ama 5-6 senedir içimdeki öfkeyi siniri bastıramıyorum şuan yazarken bile ağlıyorum artık. konu annem. Annemin beni evimi herşeyimi sürekli çekiştirmesi, anneme bişey anlatmaya gelmiyor sürekli birilerinden duyuyorum. çocuğuma araba alıyorum milletten duyuyorum. düğünde kıyafet giyicem mutlaka birine göstermiş oluyor. kimseye söyleme bak diyorum haftalar sonra bir şekilde önüme biri bana bunu söylüyor annemden duyup. araya mesafe koymak istiyorum içim el vermiyor. bizim adımıza birilerine söz veriyor işte damadım gider alır yapar diyor ama bize sormadan. eşimde açıkcası annemden hazetmiyor. cahilliğinden yapıyor ama anlatıyorum evliliğime zarar veriyorsun anne. eşim sürekli annen annen deyip duruyor savunamıyorum seni artık diyorum. bağırıyorum artık sinir krizi geçiriyorum ufacık bebeğim ağlıyor. annemle hiçbi zaman dertleşemedim hep bunu desem başkasına anlatırmı acaba diye. bir kız çocuğu annesiyle de dertleşemezse kimle dertleşir kime anlatır sorunlarını. biri hakkında bişey duyuyorum hani anne kız dedikodu yapar ya bak kimseye söyleme ama falanca şöyle olmuş gibi. 3 gün sonra mutlaka birinden duyuyorum. kızınca da suratı 5 karış tmm kızım tmm diyor ama umrunda değilmiş gibi akıllanmıyor hiç. bana bişey söyleyin fevri hareket etmek istemiyorum ama hayatta annem yok gibi hissediyorum.

