anneler dertleşelım
sevgili anneler 1 buçuk ay önce doğum yaptım ilk çocuğum henüz 24 yaşındayım ama inanın ona cok güzel baktığımı dusunuyorum herkes bana dediki hayır kucağa alıştırmıcaksın zorluk çekersin ama tam tersini yaptım puseti var pusetine koyup onunla iş görüyorum o beni gördükçe benim sesimi aldıkça o kadar sakın sakın duruyor beni izliyorki anlatamam size çocuk kendını bu şekilde güvende hissediyor hangi odaya gitsem nerde iş yapsam yanımda banyo yaparken bile kimseye ıhtıyacm yok benm alıyorum pusete alıyorum yanıma banyoya benimle birlikte duruyo elbettekı onundq damarı bazej tutuyor ağlıyor durmuyo ama ılk önce onu sakınleştırıyorum ona göre hareket edıyorum cok yoruluyorm istesem 2 3 saat gelin bakın derım ama onu yanımdan ayıramıyorum bn herşeyi onunla yapmayı onunla bütün olmayi öğrendim ona göre yaşamak beni mutlu ediyor sizde böyle misiniz?

