Anneler gününe ithafen...
Öncelikle anne olan/olmak isteyen, bir canlı evlat edinen, bütün annelerin anneler günü kutlu olsun. Annelik kutsal değildir fakat mertebesi kutsaldır. Herkes doğurabilir ama herkes anne olamaz, ve üreyebilen herkes anne olmamalı da. Annelik sabır, sevgi, şefkat, fedakarlık ister, ömür boyu kalbinde, aklında taşımak ister, iç güdü ister... Neden böyle dedim yanlış anlaşılmasın,doğurup sokağa, çöpe atan onlarca annenin haberleri her okuduğumda lanet ettim, o yüzden Allah isteyene versin ki o küçücük masumcuk dünyaya geldiğine pişman olmasın. Sevgi dolu bir kucakta büyüsün, gözlerini n içine bakılsın, ağzını açmadan derdi anlaşılsın... Ben ne zaman anne olmuştum sahi? Bebeğim rahmime düştüğü zaman mı? Onu ilk defa hissettiğimde mi? Yoksa ilk defa ona bir şey olacak korkusunu tatttığımda mı? Acıdan kıvranırken ilk kucağıma verdiklerinde mi? Emzirdiğimde mi?... Ne zaman anne gibi hissettim bilemiyorum, tek bildiğim uzun bir yol son nefese kadar gittiğimiz... Son nefese kadar sırtımda taşıdığım en büyük sorumluluk ama nasıl değerli, kimselere emanet bile edemediğim. Annelik hakkını vermek çook büyük bir ustalık ve biz her gün bunu yapmaya çalışıyoruz. Ahtapot gibiyiz vesselam, evi işi temizliği yemeği bebesi ütüsü çamaşırı bulaşığı. Ben anne olana kadar bu kadar iş yapacak dayanacak kapasitem olduğunu bile bilmezdim... Bakalım bu yolda bebeğim daha bana neler öğretecek🥰 iyiki anne oldum, bu mucizeyi tattım, arkamda bıraktığım her şeyden vazgeçmek için çok güzel bir sebep evlat💙 gözümde gidemediğim ülkeler, yapamadığım kariyer, alamadığım kıyafetler kalmadı hiçbiri yanında sıfır çünkü bir anne diyişi her şeye bedel 😍

