Anneliğe alışamadım
Anneler bu yazdıklarım için üzgünüm ama niye böyle oldum bilmiyorum böyle olmakta istemiyorum. 15 günlük lohusayım. Sezaryenim zorlu geçti ilk 1 hafta kabus gibiydi. Şimdi yavaş yavaş kızıma bakmaya başladım. Hala kızımı kucağıma alırken ağrım oluyor… Geceleri uyumuyor. Bu sabah saat 6’ya kadar ayaktaydım. En son kaynanam geldi biraz da o salladı. Tek başıma yapamıyorum… Memede uyuyor , yerine yatırdığım an başlıyor ağlamaya. Yardım olmadan bakamıyorum. Kızım ağlayınca bende agresifleşiyorum böyle olmak bende istemiyorum ama adapte olamadım. Bu uykusuzluk ile nasıl başa çıkabilirim tavsiyeleriniz var mı ilk evladım böyle olunca çok üzülüyorum. Bide havalar soğuk diye kaynanamların evindeyiz. Saat 10 oldu mu ayaktalar. Kahvaltı hazırlamaya filan yardım ediyorum. Uykusuz , yorgun ve bitkinim . Kızım emmede sorun yaşıyor sürekli sağım yapıyorum. Kızıma bu şekilde yetemiyorum çok üzgünüm 😞

