artık dayanamıyorum

Sanırım öyle ve eşimin vurdumduymazlığida beni çok yıpratti

Lohusalık dönemi çok değişik bir duygu ya bende o yolardan üç defa geçtim eşim de iki doğumumda yanımda degildi sonradan geldi ve yinede bebeğim için güçlü durdum eşim bu dönemde senin yanında olsaydı az olsada için rahat olacaktı nasip diyelim artık sende kendine gel kimseden bir şey bekleme bebeğin iki üç aylık sanırım daha küçüktür ağlayacak tabikide kendi kendine büyümez benim bebeğim 7 aylik yemin ederim yeni uyudu diğer çocuklarım okula gidiyor ve eşim yanımda değil her sorumluluk bendedir kütü düşünme iyi düşün bu günler geçecek kalıcı değil Allah büyüktür bacım

Bence lohusa depresyonuna girmişsiniz esinizin yaninizda olmamasi etken olmus olabilir öncelikle iyi anne olamayacağım düşüncenizi bir kenara birakmaniz lazim ben ailemden 1000 kmyi askin mesafede yaşıyordum esimin isi sebebiyle annem sagolsun 8 aylik hamileyken yanima gelip kirkim cikana kadar kalip gitti bizde esimle bebegimizi desteksiz büyüttük suanda da ailemle ayni ildeyim ama yardimlari yok bebegimi tek büyütüyorum benimde ilk bebegim gazli kabiz sabahlara kadar uyumayan üstüne gündüzde cok fazla uyumayan bir bebekti inanin herkes zorlaniyor ama minicik bizlere muhtaç bebeklerimiz icin güçlü olmak zorundayız kimseden bir beklentiniz olmazsa zorluklari asarken daha güçlü hissedersiniz beklenti icine girmek insanı daha fazla yorar bu yollardan bir sekilde hepimiz gectik anne olmaya alıştık bebeklerimizle bir bag bir düzen kurduk sizde kuracaksiniz biraz sabir gerekiyor sadece

@******* annesi evet öyle ama sonuçta bende acemiyim kaynanami boşveriyorum onlar hiç sevilmez zaten ama ya annem hiç umursamadi beni özellikle onun ilk torunu

@******* annesi nasıl bir anne ya canm hiç mi yardım etmiyor

kendi evinde kendi rahatında ve eşinle bu süreci geçirsen bile lohusalık çok zor alışma sürecindesin hala yani bebekli hayata alışmak zaman alıyor eski düzenin eski hayatın kalmıyor bu da psikolojiyi bi hayli etkiliyor hepimiz yaşadık bence ama sen kendi evinde olmadığın için biraz daha yoğun yaşamış olabilirsin

Bebeğim doğduktan sonra eşimle sürekli kavga etmeye başladık sanki ben değil o doğum yapmıştı onla kavgalı olunca annesi de gelsin istemiyordum her şeye karışan bir insandir lohusayken iyice batıyordu lafları annem de erkek tarafı daha çok ilgilenir kaynanan gelsin yanında dursun diyordu onun bu dediği daha çok canımı acıtıyordu eşimle kavga sebebimi bebeğime bağladım o oldu diye aramız bozuldu diyordum oysa ki alakası yoktu başka şeylerden çıkıyordu bebeğime bakmayı hiç istemiyordum anneannem her gün geliyordu o baksın altını açsın mama versin istiyordum bu stresim bebeğe de geçiyordu huysuz bir bebek olmuştu gece sürekli uyanıyordu meme vermek istemiyordum artık emmeyi bırakması işime gelecekti bir şey yemiyordum sütüm de olmuyordu zaten 3 buçuk aylıkken meme reddi oldu zaten ve bıraktı. 1 yaşından sonra da tam tersi kimse gelsin istemedim ben kimseye gitmek istemedim kendi düzenimiz daha güzeldi şimdi kızım 3 buçuk yaşında ve başka bir bebeğim daha var keşke ikinci bebeğimdeki rahat lohusalıgı ilkinde de yaşasaydım kaynanam küsmüştü hiç gelmedi 40 gün annem hep geldi çok güzel geçti. Kızımı keşke zamanında daha çok sevseydim o günler asla geri gelmiyor o senin bir parcan sana emanet artık sensiz bir anı olmayacak sen onu beslemezsen doymayacak sen uyutmazsan uyumayacak şuan zor zamanı tabi ki her bebek o zamanlar huysuz uyumuyor ama hepsi geçiyor gece bin kere uyanan kızım kendi kendine uyuyor gece hiç uyanmiyor sadece sabır hepsi geçecek

Canım lohusa depresyonuna girmişsin bende yaşamadım ve nerdeyse 3 4 ay kendime gelemedim. Böyle hissetmen çok doğal. Yeni doğum yapmış arkadaşlarıma da derim her ne hissediyorsan hissettiğin herşey çok normal korkma sadece biraz zaman ver kendine hepsi geçecek diye. Ben boğuluyordum Allahım ne yaptım ben nasıl bakıcam diyordum. Eşim yanımdaydı şükür ama duygu olarak çok ağırdı annem yanımda olamadı babam vefat etti o dönem çok zordu yani zamanla hepsi geçecek. Kendine zaman ver sadece bebeğine odaklan ona tutun başka bişeye takılma o sana güç verir 💜🙏🏽 biz buradayız yalnız değilsin.

Tatlım senı çok iyi anlıyorum . Kızım doğdu üç ay sonra eşim yurtdışına gitti annemle yeri geldi büyük problemler yaşadık . İnsan eşini yanında istiyor bu süreçte . Bir de çocuk zorluğu var benim babam çok yardımcıydı bi o olumluydu . Biraz daha büyüsün rahatlayacaksın emin ol

Emin ol ilk çocuğun oldugu için böyle düşünüyosun kötü anne miyim diye düşünen herkes zaten iyi bı annedir emin ol o yollardan gecmeyen kadın yok denecek kadar az

Bak kendimden örnek vereyim benim.hamileigim 4. Ayından itibaren o kdr kötü gevti ki bende uzuntunden bı dünya haststlik çıktı çocuğumun suyu bitti karnimda beslenemedi bende sadece salatalikla kaç ay beslnedim hamilelik geçirdim doğumum dersen üç gün suni sancı verdiler sürekli hastanelede yatıyorum büsbütün kendimde değildim çocuğum doğdu bana verdiler görmek istemedim götürün dedim sonra verdiler bakamadım aldılar götürdüler hazırlauip getirifiler ben hiç bişi hissedemedim ona aylarca devam etti bu yani kalbim bombos hiç bidi hissedemiyidum ama onunla vakit geçirdikce her anlamda değiştim emziremedim bile onu işte bu noktada çevre desteği çok önemliydi toparlamma çok yardımlari oldu senin sorunun sende değilsin bunlar olabilen şeyler çevre desteği önemli görüyorum ki istediğin gibi değil açık avik konusman lazım bunları etrafındakilerle geçiyor canım merak etme yarım çok hızlı toparlanirsij

Canım benim bebek sendeki stresi hissettiği içinde sürekli ağlıyor olabilir onun geleceği için ona gülümse hissettirmemeye çalış bnde anne olduğumda kaç ay ağladım tek kaldım tecrübesizdim sonra dedimki bu bana Allahın emaneti onun bi suçu yok inşaallah Allahım gönlüne ferahlık versin 🙏🏻ailenede hidayet versin umarım kısa zamanda sıkıntıların biter

İlerde bebeğinize bu stresi yaşattıgınız için o kadar pişman olacaksınız ki. Onun hiç bir suçu yok ki siz depresyondasınız diye o da etkileniyor evet siz de yanlış bırakılmışsınız ama bir anne olarak bebeğinize sıgınmalısınız arkadaşınız da anneniz de kardeşiniz de her şeyiniz o olmalı şu anda çünkü o sizden başkasını bilmiyor hissetmiyor.

@******* onun suçunun olmadiğini bende biliyorum ona bilerek mi yaşattim da pişman olayım toparlanacak gücüm olsaydı bende bunları yaşayıp depresyona girmezdim öyle değil mi bebeğime elbette sığınıp sarılıyorum

@******* annesi lohusalık depresyonu zor. Ben de taze anneyim sizi anlıyorum bilerek yaşatmadınız tabi ki ama insanız olur ya bazen bilerek yapmasak bile acaba bebeğim için daha mı sakin stressız kalmalıydım dersiniz siçi suçlamak için demedim inşallah huzurlu bi sürece girersiniz siz de🙏