bağlanmak

Canım biliyo musun benim bebeğim şu an 6 aylık ilk doğduğunda bende dediklerinin aynısını birebir yaşadım kabullenemedim benim gibi hissetmedim ama zamanla alıştım herşeyim oldu gözüm ondan başka kimseyi görmedi şu an o kadar çok seviyorum o kadar çok kıskanıyorum ki hiç kimsenin sevmesini dokunmasını bile istemiyorum

Yalniz değilsin ben de başlarda öyleydim normal doğum yaptım çok fenaydı hastanede başıma gelmeyen kalmadı dikişler saatlerce sürdü serum takıyorlar ilaç elimde toplaniyor gitmiyor felç kaldım gibi hissettim bebekten sonra eşimle çok kavga ettik vs vs... Ama biraz daha büyüsün o kadar bağlanacaksin ki her şeyin ilacı zaman

Canım benim hissettiklerin çok normal. Zor bir süreçten geçmişsin, zaten hormonlarımız yüzünden allak bullak oluyoruz 9 ay. Üstüne bir de zor bir doğum eklenince uykusuz geceler vs.insanda pek pozitif düşünce kalmıyor. Ama eminim en derinlerinde bir yerde bebeğine karşı çok özel ve güçlü bir bağ vardır. Sadece sen şu an farklı duyguların ön planda olduğu için hissedemiyorsundur ama muhakkak annesi olarak bebeğine en güzel sen bakarsın en şefkatli sen dokunursun. Kendini suçlama yalnız değilsin pek çok yeni anneyle benzer duygular yaşıyorsun. Gittiğin psikolog da pek işinin ehli birine benzemiyor. Ihtiyaç duyuyorsan iyice araştırıp farkli bir uzmanla görüşebilirsin. Ama her şeyden evvel içgüdülerine ve zamana bırak, biraz büyüsün gör bak bebeğine nasıl sımsıkı sarılacak ondan ayrılamayacaksın 💖💜

@******* bende hiç kimsenin dokunmasını istemiyorum hep korktum bebeğimin bir yerini ağrıtacaklar bir şey olacak diye babasının bile kucağına alırken hep uyardım dikkat et diye . İnşallah bende bu hissi içimden atarım ve bebeğime bağlanırım ona layık iyi bir anne olmak istiyorum anne gibi hissetmek istiyorum kendimi

@******* Annesi ben doğum yaptıktan sonra eşim iş için yurtdışına gitti 1 ay gelemedi geldikten sonra onunla da aram bozuldu bı sure esimide yakın hissedemedim kendime doğumdan sonra herşey değişti bende . Oğluma anne gibi hissedeceğim günü bekleyecegim

@******* prensinannesi_3940 layık deme canım sen zaten çok güzel bir annesin Allah sana layık görmüş ki vermiş bal bebişi ilk başlarda oluyor herkeste galiba bunlar zamanla düzeliyor herşey içini ferah tut 😊

@******* BAL KÖPÜĞÜM 💕 gerçekten bu süreçte insan bı destek bı tutunacak dal arıyor Allah razı olsun annelerimizden annem olmasaydı çok zor atlatirdim o dönemi esmide yoktu yanımda . Aklımı kaybetmekten çok korktum Allah herseyin hayırlısını versin çok zor dönemdi

@******* 🌸 psikolog öyle deyince bı daha gitmeye cesaret edemedim düşündüm beni iyletirecek bı doktor yok diye ağır bakayım diye düşündüm. Kendimi hep suçlu hissettim . İlk zamanlar emzirmek dışında bek ilgilenemdim altını değiştirmedim kıyafetini değiştirmedim o kadar çok şeyi kaçırdım ki . İnşallah şimdi kaçırmam . Oğluma anne gibi hissetmek hissettirmek istiyorum

@******* peki ne yapmam gerekiyor ne önerirsiniz . Yada kendiliğinden mi oluyor . Zamana mi bırakmam lazım . Daha önce hiç çocuk bakmadım abimin falan çocuğu olunca kucağıma almaya korkardım bı yerini incitirim diye . Şimdide oğlum için korkuyorum

Allah şifa versin inşallah bak uyudugunda özlüyorum diyosun o senin miniğin sana muhtaç annesi sen tasdin 9 ay miniğini merak etme büyüdükçe baglanirsin inşallah Allah in sana verdiği bı nimet unutma canım günler geçtikçe buyuyo ellerinde miniğin güzellikler sizinle olsun

@******* prensinannesi_3940 o günler çok uzak değil emin ol o zamanlar keşke bu kadar erken olmasaydı dediğim bebeğime şimdi iyiki o kadar erken olmuş diyorm kimse sevmesin istiyorum kıskanıyorum o senin en yakın arkadaşn olacak annesi gözün ondan başka bir şey görmeyecek azcik sabır

Doğumdan sonra yalnızlık çok kötü 5aylık olana kadar yalnz kalmamaya çalıştım anneanneme yalvarıyodum gelsin diye istiyodm ki biri altını açsın biri yedirsin bana kalmasın.. zaten emmeyi bıraktı 4 aylıkken düzgün sütüm yoktu diyodum ki tamamen bıraksın memeyi biberonla yesin... Lohusa depresyonu biraz zor şimdi hem iş hem bebek çok zorlanıyorum annem bizde bırak kalsın sen git Uyursun diyo bırakır mıyım kimseye :)

@******* prensinannesi_3940 Aynen öyle zamana bırakın herşey yavaş yavaş yoluna girecek bir bakmışsınız onsuz yapamiycak nefes alamıycaksiniz😊

Bende öyle hissediyordum kızım sanki misafir almaya gelene kadar bende emanet gibi hissediyordum zamanla geçti şimdi çok düşkün ben emzirmediğim mama verdiğim halde daha dün gece benim yanımda uyumak istedi beşiğinde ağlıyor yanıma alınca uyuyor zamanla gülüyor oynaşıyorsunuz seni anlıyorum bebeğini tanıdıkça oda seni tanıyçak ben bakamayacağımı sanıp korkuyordum başa çıktıkça insan güçleniyor zaman ver kendine bence

Bir gün bende bir anneye geçecek diyebilecek miydim! Ama geçecek güzel kadın güzel anne geçecek :) sen anne olmadan önce insansın hissettiklerin çok çok çok normal. Güzel rahat konforlu bol uykulu geçen bir hamilelik sürecinden sonra uykusuz geceler sürekli emzirme kendine vakit ayiramama hele birde gezmeye tozmaya özgürlüğe aliskinsan bebek sahibi olmanın sorumluluğunu insan bir anda kaldıramıyor ve bebeğine alışamıyor malesef. Her anneye yüklenmiyor o kucağına ilk aldigindaki bağlanma duygusu. İlk üç ay bebekler sanal bebek gibi. Emzir altını değiştir gazını çıkar uyut. Başka hiçbir şey yok. Sürekli aynı döngü kabus gibi. Ve ilk aylar anneye aşırı muhtaç. Birine verip dinleneyim desen yarım saat sonra acıkır yine annenin kapısı çalınır :) sen çok çok şanslısın bebeğini seviyorsun en azından bu harika bir şey. Ben hiç hiç hiç sevmiyordum. İçim parçalanıyordu sevemiyorum diye. Ama sonra seni tanıması sana bakınca bir ayrı gülmesi kucağında rahatlaması öyle güzel ki ilk günlerdeki hisler yavas yavaş azalarak gidiyor. Bir anda mucize bekleme yeter ki. Sadece anı yaşa içinden gelmeyen hiçbir duyguya zorlama kendini. Yaşadığın her duygu çok normal zamanla azalacak ve bir gün bitecek.