Bebek şiddeti

Ben normalde öğretmenim. Daha önce çalışma deneyimim oldu. Ama çocuk olduktan sonra çalışmayı hiç istemedim ve düşünmedim. Ben bir bebeğin annesi ile büyümesi düşüncesindeyim. Çünkü bu zamanlar onların en güzel zamanları. Hiçbir anını kaçırmak istemiyorum. Ki yabancı birine emanet etme düşüncesi zaten beni bitiriyor. Yaşadıgım şehirde ailemiz akrabamız yok. O yüzden kızımı ben büyüteceğim. Olurda ilerde bir gün ailemizin yanına taşınırsak en fazla anneanne babaanneye emanet ederek çalışmayı belki düsünebilirim. Gerçekten çocuklarımızi kime emanet ettiğimizi bilmiyoruz. Kimin ne yapacaği hiç belli değil. Yeri geliyor biz bile bazen bunalıp sinirleniyoruz ağlıyor, yemek yemiyor falan diye. Elin insanı mı bizim cocuğumuza sabır gösterecek. (sözüm herkese değil tabi. bu işi hakkıyla yapan insanlarda var.)

Bunları değil izlemek duymak bile içimi paramparça ediyor.