Bu aralar benim cinler tepemde
kizim beni çok yoruyor ama şöyle mesela geze geze yemek yiyor oturmuyor ya da mama sandalyesinde ortaligi yikiyor. mecbur indiriyorum ve yediğini öyle gezip etrafta yiyor. Ben bunu hiç ama hiç istemiyordum ama ne yazikki kayinvalidem böyle alıştırdı. Bu konuda kendisiyle çok konuştum ve uyardım yedirme anne yemiyorsa da yemesin az yesin diye ama yapmis. 1 haftadır ben izinliyim okullar tatil ama 5 ogun yemek yiyor hepsi işkence gibiymiş. annem de bunu neden yapiyormuz ki. tum evi 10 kerw türüyor yerken bir de yiyor yani. Ben vazgeçtim bugün yedirmedim yemem gezerek yedirmiycem dedim ya yiyecekler otursun oturduğu yerde oyle yesin diyr biraz da ise yaradı bence geldi ve yanıma yedi be geri gitti. benim bildiğim çocukların yemek yeme alışkanlığından önemli bir şey bu yemek ile oyunu ayırsın istiyordum ama olmamış. bugün de oturdun buna canımı sıktım bu kadar uzun calismasma atanmasam çocuğuma ben bakardım belki de boyle olmazdı diye. bu bir ornek. baska seyler icinde bu sucluluk hissi ile bogusuyorum bu düşünce sanirim beni geriyor. calistigim icin suçlu hissetmek çok yorucu şu aralar.

