bunaldımmm
istediğim saatte kalkıp yatmayı özleidm dilediğimi dilediğim zaman yapmayı dışarda özgürce saatlerce dolaşmayı geceleri film keyfi yapmayı rahatlıkla çay kahve içmeyi çok çok özledim yine de rabbime şükürler olsun sağlık olsun sağlıklı olsun ama ben artık sinirlerime öfkeme yenik düşüyorum tahamülüö kalmadı hiç bişeye sabrımsa öyle normal yaşamda en ufaxık şeye sabırım kalmadı yanlız hissetme sürekli uyuma isteği kendime oğluma yetememe o kdar çok şey birikti ki içimde paylaşmak istedimm şikayet değil belki ama yırgunum yoruldum

