BURAYLA ÇOK ALAKASIZ AMA KONUŞACAK KİMSEM YOK
Ekim ayında 2 senelik evli olcam . Nerden evlendim diye kendimi yiyip bitirdim artık bıktım yoruldum daraldım piskolejim bozuldu bir insan bir insana hiçmi değer vermez neden birinin hayatını karartmak için evlenir evliliğimin 4. ayında bıçakla tehdit edip yataktan sürükledi tüm eşyamı toplıyıp ailemin yanına kaçtım gece 2 kimseye birşey demedim geldi o gece ağlaya ağlaya aldı gittim salak gibi düzelir dedim 10 gün canım cicim sonra tekrar aynı tüm özgüvenimi aldı benden bensiz birşey yapamazsın bensiz hiçsin yaşım 22 tansiyon hastasıydım iyice tansiyon hastası oldum vertigom çıktı panik atağım başladı eve 5 dkk uzakta olan markete çıkamıyorum evden ben başım dönüyor piskolejik artık anksiyete olduğumu düşünüyorum sorun bende diye ben evliliğin başında psikolog tedavısı gördüm benlik değil biz kavga ediyoruz annesini arıyor duymayan bir başbakan kalıyor evlilik diye birşey yok bugün dayanamayıp çıkıp tekrar ailemin yanına geldim 8 aylık olcak kızım ne yapçam bilmiyorum gitmek istemiyorum bir yandan çocuğu düşünüyorum olan onlara oluyor aynı durumu yaşadım kendim annem babam ayrı ama gidincede aynı yaşadıklarımı yaşıcam biliyorum kafayı yemek üzereyim 🥹 başta yazdığım bıçak olayındada yeni hamileydim bilmiyorum bu berbat evliliğin içinde bana verilen en güzel hediye çocuğum İyiki olmuş o an birşey olmamış 😭🫶🏼

