çok üzgünüm
bebeğim 15 aylık, inanılmaz şekilde iştahsız, hiçbir şey yiyip içmiyor, bi beni emiyor. çok ama çok üzülüyorum. yemek yedirmek eziyete dönüştü, kızıp, bağırıp, çağırıyorum, hem bebeğim ağlıyor hem ben ağlıyorum. kimsenin destek olduğu yok, habire beni suçlayıp duruyorlar. eşimin hiçbir faydası yok. artık üzüntüden tükenmek üzereyim. son dönemlerde allah canımı alsa da kurtulsam diyorum. beni anlayan, konuşabileceğim kimsem yok. kendimi yüksek bir yerden atıp kurtulmak istiyorum. hep ağlamalıyım. ciddi bir depresyondayım bunu biliyorum ama nasıl çıkabileceğini bilmiyorum. emzirdiğim için psikiyatriye de gidemiyorum, sonunu hiç iyi görmüyorum artık....

