depresyon

Geçiyor canim hepimiz ayni yoldan geçtik hepsi sirayla zaman zaman geçecek keske bu gunlere geri donsem diye bazen ozlem bile cekeceksin

AYnen canım bana da çok zor geliyor daha hazır hissetmiyordum kendimi bende uykusuz geceler eskisi gibi özgür olmamak yemeği bile zor yiyorum bazen ama böyle böyle büyüyecekler bir gün uykusuz bir gün hasta büyüdükleri zaman bu günleri hatırlamayız bile ikinci çocuğu düşünürüz 🤗

4 aylik olduk. Bebekleri cok severim, hatta cocuk gelisimi bolumunu 2. Universite olarak okuyorum, cok da sabirliyimdir. Isteyerek bebel sahibi olduk. Ilk dogdugunda ben de seninle ayni duygulardaydim. Yanimda ne anne ne kayinvalide yardim edecek kimse de yoktu. Yalniz bakiyorum, ilk bebegim. Evleneli 3 yil olmustu, biz rahata alismistik, istedigimiz saatte istedigimiz yere gidiyor, istedigimizi yapiyorduk. Bebek olunca dogal olarak her sey kisitlandi. Gece uyuyamaz hale gelmistik, gazdan yavrum kizariyor hep agliyordu. insanlar 40 i ciksin duzelir dediler. 2 bucuk ay oldugunda gaz sancilari bitti, dolayisi ile gece uykulari da uzadi. Gece uyumak beni dinlendirdi, ertesi gune daha dinç basladim. Bebegr bakmak icin isten ayrildim, bebegim 4 aylik oldu evet tum gun yapisik ikiz gibiyiz evde 😊 Guduz bir iki saat uyursa ev islerini yapmaya calisiyorum. Onun disinda onunla ilgileniyorum, oynuyorum, evi gezdiriyorum. Aksam bazen zor oluyor, esimin isten gelmesini iple cektigim oluyor. Ilk haftalara gore daha iyi. Tek sorunumuz cok aglamasi, gun icinde hep beni yaninda istiyor, wc ye zor gidiyorum. Yapacak bir sey yok, 1-2 yasina kadar bence zorlugu. Gunler gectikce daha iyiye gidiyor. Ha bu arada gulmeye basladi tabi gozumun icine bakip gulumseyisi icimi eritiyor. Her gun degisik seyler kesfediyor, ciglik atmaya basladi sesini kesfediyormus.😊 Cocuk isi zor, disardan gorundugu gibi aa cok tatli demek degilmis 😊 Sorumluluk ve sabir, bolca fedakarlik istiyor annelik 💕

@******* Anne😉❤ bu yoldan hepimiz geçiyoruz , Ben de çok istememe rağmen Anne olayı Çok zorlandım 2ay 1haftalığız sütüm olmadı sadece mama yiyor yenemedim kendimi suçluyorum hep .. her gün aynı değil bugün bende çok yalnız hissediyorum kendimi yoruldum , anne olmak bana göre değilmiş , evlada mı yazık oluyor ..

@******* oyle dusunme daha cok kucukler napalim yapacak bir sey yok. Benim de sutum az her ogun once meme sonra 90 ml mama veriyorum. Sut olmamasi bence pek cok kadinin sorunu... cok var mama ile buyutenler. Cok sey denedim artmayinca artmiyor, takip kendini suclayip eline bir sey gecmez oluruna birak canim mama ile doyacaksa verecegiz. Cogu zaman evde de tek oldugum icin bunaliyorum ama sabretmekten baska care yok elbet gececek. Gecmese insan nesli kururdu, kimse cocuk yapmazdi😊

@******* Anne😉❤ @******* Allah yardımcımız olsun. Ben küçücük bebekle nasıl vakit gecirecegimi bilemiyorum içim daralıyor. Annem yanımdan gidecekti olmadı yapamadım. Çok yakınımda oturuyor ama ben burdan hiç gitmesin istiyorum yanlız kalacağımı düşününce boğulacak gibi oluyorum. Kayınvalidem de yakınımda çok iyi biri gel istediğin kadar kal bizim de kızımız o dedi. Eşim de çok destek oluyor. Ama ben öyle bir haldeyim ki ne kadar şanslı olduğumun farkında değilim. Acaba diyorum kendim bakmaya mi cabalasam ya da bu kadar destek varken hep yardımlı mi devam etsem çünkü tedavi görmeye kadar gidecek gibi geliyor. Allah sizin de yardımcınız olsun inşallah birkaç ay sonra gülerek hatırlarız Allah sevgilerini artırsın içimizde.

@******* siz istemez miydiniz sütünüz olsun. Benimde çok az sütüm mamayla destekliyorum ama üzülmüyorum böyle bir imkan var ya olmasaydı. Bende hep evladına yazık oluyor diye düşünüyorum. Bir tane daha çocuğum olmasın ona da yazık etmeyim diyorum hep. İnşallah öyle çok severiz ki anneliği hemen bir tane daha isteriz

@******* öyle çok istiyorum ki ikinci çocuğu isteyeceğim günleri. Çünkü o zaman düzelmiş olacağız

@******* Gerçekten öyle mi oluyor böyle şeyler duymaya çok ihtiyacım var

Şuan bebeğin 4 aylık ama bana sorsan 4 yıllık derim yani o kadar zor geçti ki . Sezeryan doğum yaptım öğlen. Sabahına evime eşimle kendim geldim kimsem yok. Eşim ise gitmek zorundaydı ben o halde zaten acı çekiyorum birde bebeğinle ugrasinca ondan çok uzaklaşmıştım. Hani bebeğime bir yük gözüyle bakıyordum. Bu durum 3 aylığa kadar devam etti. Hiç dinmeyen aglamalar . Ev işleri yemek derken ki zaten yemek de yapmadım ama şöyle bir durum var kendi karnımı doyuramiyordum ya resmen açlıktan ağladığımi biliyorum . Bebeğim sürekli kucak isterdi eşim işten gelene kadar tuvalete bile gidemedigim günler olurdu ve her şey çok zordu . Ona bakmak onu görmek bile istemiyordum ya . Tahammülüm yoktu cidden. Ama şimdi birbirimize alıştık gene zor bak kolay demiyorum . Gece uyanmalsri gündüz uyumak istememesi delirtiyor . Ama artık gülümsüyor,beni tanıyor ya işte gerçekten o kötü geçen günleri unutuyorsun . Eğer seninde yanında destekçi yardım eden kimsen yoksa bunları hissetmen de yaşaman da çok normal . Üzülme zor olacak ama geçecek bu günler