derleşebilir miyiz biraz
herkese merhaba, normalde yazmazdım ama artık birileriyle konuşmazsam çıldıracam. ben mi çok büyütüyorum yoksa çok mu hafife alıyorum artık bilemiyorum. sıkıldım artık gerçekten. eşimle hep kavga rdiyoruz, çalışmıyor şu sıralar işten çıktı, evdeyken hazır birlikte bişeyler yapalım istiyorum ama o biz uyanıkken uyuyor uyuyunca uyanıyor, bizimle vakit geçir birşeyler yapalım, çıkıp bi dolaşalım edelim diyorum onda da yok hiç birşey yapmak istemiyor bizle. hiç dışarı çıkmak istemiupr. kendi istemediği gibi benimde çıkmamı istemiyor. hep bi temizlik yapmamı iş yapmam istiyor. çocuğa bak yapayım diyince de ortalıktan kaybolıyor hemen. sıkılıyorum bende evde artık. rvde tek değilim onun ağlesiyle altlı üstü oturuyoruz yeme içme falan bir ancak öylr aşırı samimi değiliz. kardeşleriyle bile diyaloglarım 1 elin sayısını geçmez. kendimi çok yalnız hissediyprum artık. eşimle de hiç anlaşamıyorum. ne zaman anneme gitsem ya da gitçek olsam hep bi surat gitme gitmeler. ama kendi annesinin yanına çıkınca saatlerce gelmez, mesaj atarım onlara bile cevap vermez. hoş konuşsakta hep bi kavga. bugün bile anneme gittim diye sabahtan beri surat yapıyor hidince de bi kimler var kimler yok hep bi fotoğraf istemeler. ablamlarla bile görüşmemi istemiyor. bugün gittim annrme, gelince yukarda ailesinin yanında oturuyotdum ben gelmeden önce çay falan içmişker bişiler yemişler. yenilen şeyşer yanımdaydı götürmeye yrltenmiştim annesi aldı ben götürürüm dedi hemen. bende ısrar etmedim çocuğumla oynuyordum onu tutuyordum çünkü sonra da eşim ne kaldırmıyon lan bunları diye bağırdı. baş başa olsak kavga etmek vs. neyse ama onların da yanında öyle bağırması zoruma gitti çok. bir de kilo aldım bu sıralar hep bi çok kilo aldın dana gibi oldun demeler. çok bunaldım artık ayrılmayı düşünüyorum. ama kimleyle de konuşamadığımdan ben mi abartıyorum yoksa grç bile mi kaldım bırakmakta bikemiyorum artık. artık çok yoruldum gerçekten ya

