Elika Bebek topluluğu

dertleşelim

Topluluk üyesi

kızlar ben çok kötüyüm bebeğim beş aylık erkek çok zor bi bebek gurbet eldeyim kimsem yok daha 23 yaşında anne oldum bütün sorumluluklar bna zor geldi herkesim varken evlenince kimsem kalmadı ne aile ne arkadaş gelin evime bna yardım edin diyorum gelmiyorlar ama o tarafa gidince torun sahibi oluyorlar bide anneliğimi eleştiriyorlar kaynanam daha çok yapıyor arkadaşlar arıyor benim bebeğim şu bu seninki öylemi die resmen bebek yarıştırıyorlar ben ne yapim kızlar bunalıma girdim artık bebeğime annelik yapamıyorum hastayım bide sinir stres olunca mideme vuruyor oda ağrı ve şişkinlik yapıyor çok kötüyüm çok

10 cevap 197 görüntülenme

Cevaplar 10

Topluluktan deneyimler

Kafana takma kendine yaparsın görmezden gel bu günlerde geçecek elbet herkes bu yoldan geçiyor bende geçtim. Eşinden destek al

Bazen o herkesimiz dediklerimiz uzak olunca gelmiyorlar ya bazen gercekden dahaiyi oluyor herseyi yanliz yaptiginiz icin herseyi ogreniyorsunuz ve buda size gercekden buyutuyor herseyi daha iyi anliyorsunuz bosverin olupda surekli laf sokmalarindan sa kimse olmasin esiniz tek destek olsun yeter bunalimada girmeyin bu gunler gelip gecici bende gurbetteyim kimse yok ama buyuttum cok sukur kizim suan 15 aylik oldu ve tek basima buyuttum kimsede laf edemez gelip de karisamaz sizde oyle guclu olun

Öncelikle takma kafana kötü günde yanında olmayan insanlar için kendini en önemlisi bebeğini uzmene degmez benim üç tane hepsi birbirinden zordu en küçüğü sekiz aylık olacak sezeryan doğum yaptim en yakınım annem dört gün sonra düğün var dedi gitti kayınvalidem hastalandı hizmet bekledi iki çocuğum yemek ilgi bekledi doktor ameliyatimin çok zor geçtiğini kanamanın çok fazla olduğunu yüzlerine söyledi eve gelince unutuldu mecbur kalktım eşim çok iyidir onuda iş yeri beş gün sonra çağırdı oğlum kucakta uyur inmez sekiz ay olacak aynı işleri yarım yamalak yapiyorum öncelik çocuklarim çünkü mükemmel olmasına gerek yok ev işinin eşim gelir bebeği ona verir yapabildim kadar yaparım oğlumun kırkı çıkmadan küçük kızımin okulu başladı gel git hastalandi9gun hastahanede yattı zatürreden diğer iki çocuğuma eşim bakti bunları söylemenin maksadı hiç bir zaman yanımda yoklardi telefonda yaptılar anneliği ablalıgi buda benim uyanmami sağladı bana bir ayak gelene bir ayak gelmeyene yok bırak işi bebeğine bak şuan sana çok ihtiyacı var yaza ayaklanır beraber gezersiniz kıyasa gelince her çocugun gelişimi farklıdır senin Ilgıni ve sevgini ver bebeğine gerisi zamanı gelince oluyor sen mutlu ol bunu hak ediyorsun

Şuan bende bu durumdayım biliyor musun benimkiler yakın aslında ama kimsenin af edersin yaralı parmağa işediği yok. Anca uzaktan laf yetiştirsinler kendi ailem dahil çevremdeki bir çok kişiyle iletişimimi sınırladım. Bir saatlik yoldan gelmeye üşeniyorlarda telefondan uzaktan göstermemi bekliyorlar bir de anneliğimi eleştiriyorlar senin gibi sanki onlar dört dörtlük bakmış çocuklarınada kimsenin çocuğu bir değil erkek çocuklar heleki daha fazla yaramaz zor oluyor benim yeğenim kız doğduğundan beri uysal bir çocuktu hep onun bakımı kolaydı ve ben kolay olmasına rağmen ablama yardıma gidiyordum kardeştik ya sözde istee uslu çocuğa bakmakta ne var demi ama benim ne gecem kaldı ne gündüzüm öyle bunaldım ki aglayamiyorum da artık gozlerimden yaş gelmiyor oyle bir bunalma yok. Tahammülüm kalmadı hiçbir şeye aradıklarında açmıyorum laf soylediklerinde cevap veriyorum yeter bee iylikleri dokunmuyorsa laflarida kalsın sende dinleme kendine vakit ayırmaya çalış çok mümkün değil biliyorum bende ayni durumdayim ama kendine iyi gelecek şeyler yapmaya çalış mesela saçlarını boyat sevdiğin şeylere odaklan kitap oku oğlun uyuduğu zaman güzel bir müzik ac sıcak bir kahve iç bu günlerde geçecek bunu unutma ben hep kendimi bununla avutuyorum geçecek geçecek bu durumlar geçici diye evi inanki pislik götürdüğü günler kendimi parçalaya parçalaya temizliyorum çocuk bir yandan ev bir yandan işler bir yandan insan harbiden baya bunalıyor nefes almak istiyor bir de çıkabiliyorsan bol bol dışarı çık oğlunla eşin çocuğa bakabiliyorsa sen çık gez evde olduğu zaman bi markete yada bir yere arkadaşlarınla kavga içmek için git ben inanki iki senedir tek başıma market dışında biryere gidemedim çünkü kocamda pek fazla yardım etmez çocuğa bakamaz. Herkesin anneliği kendine her çocuk bir değil kimsenin seni yargılamaya hakkı yok sınır koy tavrını belli et kimse senin ne yaşadığına ortak olmuyorsa dışardan da müdahale etmeye hakları olmasın susma yani bazen insanın annesi bile kendi doğurduğu çocuğa karşı acımasız oluyor ki benim annemde öyle maalesef ama doğurmakla da olmuyor ben milletin annesinin 24 saatlik yoldan geldiğini bilirim sirf cocugu hasta oldu diye bizimkide bir saatlik yoldan gelmeye üşeniyor onceden ben giderdim hep esimin zoruyla cocuk yollarda mahveder di beni şimdi yaklasik 2 3 aydır bende gitmiyorum görüşmüyoruz yani . Dediğim gibi fazla takma kafana kendini hasta edersin çünkü ben ettim sayılır kafamdaki düşünceler artık beynimi yiyor bitiriyor herkes kendi hayatında iyi olsunda ama uzakta olsun lafta söylemeye hak bulmasın kendinde emin ol sen çocuğuna iyi bir annesin onu senden cok kimse dusunemez onun iyiligini en cok sen istersin hicbir "ANNEE" cocugunun kotulugunu istemez evet bunaliyoruz sıkılıyoruz bazen yeter diyoruz bunlar çok normal biz anne olmaktan ziyada İNSANız bizim mutsuzlugumuz desteksiz oldugumuzdan etraafındaki mutlu annelere bak bir cıvıl civillar neden onlar mükemmel mi hayır DESTEKÇİLERİ olduğu için öyleler Allah yardımcımız olsun elbet geçecek bu günler inşallah rabbim bu mübarek aylar yüzü suyu hürmetine sana bana ve aynı durumda olan tüm annelerin yüreğine ferahlık güç kuvvet versin.. Amin

@******* Mom👶🏻 amin canım desteğin için teşekkür ederim

@******* dinlemeniz bile benim için büyük birşey çok teşekkür ederim

@******* canım bende 24 yaşındayım iki kızım var biri 28 aylık biri 7 aylık ve inan benimde hiç yardım edecek bir destekçim olmadı ailem Diyarbakır'da ben manisa'dayım kaynanamla 5 10 dakikalık bir mesafe var aramızda ama iki kızımda da yardım etmediler, lafa gelince torun da torun icraata gelince tık yok. Ben artık kabullendim kimseden bişey beklemiyorum çok şükür herşeyi ögrendim çocuklarımla berâber büyüyorum sabret hepsi geçer:)

Yapman gereken tek şey kimseyi kafaya takmaman çünkü o senin çocuğun.. ben 22 yaşında anne oldum şuan 24 yaşındayım ve ikinci bebeğime hamileyim bebeğime kendim baktım bı başkasına nasıl yapmalıyım yada nasıl davranmalıyım diye sormadım sormamda yeri geldi internetten hocalari izledim ama kimseye o fırsatı vermedim sende verme ona senden iyi bakan hiç kimse olmaz.boşver kimsen olmasın bebeğin sana yeter.. başkası yüzünden bunalıma girip de çocuğunu da kendini de üzme.. herşey senin elinde..

Canım kimseyi takma oncelikle o bebeğin annesi sensin onun için iyi yada kötü olan şeyleri sen düşünürsün kimsenin haddi değil aynı sorunu bende yaşıyorum ve yaşlarımız aynı zor gelmiş olabilir sonuçta bir sorumluluk ölene kadar bizimle bunlar hep desteksizlikten kaynakli güzelim bu süreçte olabildiğince sana iyi gelmeyen herkesten uzak dur kimseyi takma biz kötü olunca bebeklerimizde kötü oluyor bizim sinis stresimiz yavrularımıza yanisiyor iyi olmasak bile onlar için iyi olmak zorundayız bu süreç gecicek canını sıkma .

Sohbet uygulamada devam ediyor.

Soru sormak ve deneyimini paylaşmak için Elika Bebek topluluğuna katıl.