Dertleşme postu...

Dikis agrim.cok vardi cok agladim oturup kalkamıyordum bide dogumun 6.gununde dedemi vefat atti gidemedim yanina o beni cok uzmustu ama.tabi gecici bir surec simdi oglum 2 yasinda ona bakinca cok gereksiz yere evham.yapmisin diyorum

Annemin yanımda olmasını çok isterdim ama olmadı gelemedi çok zor geçti yanlız bakıyodum ilk günlerde çok zorlanıyodum sütüm azdı stresten gitti sanırım bebeğimle beraber ağladığım çok oldu zamanla alıştım çok şükür atlattık o günleri 🙂

Ben ilk oglumda yasadim bir ay kendi cocugumu sevemedim benim cocugummus gibi gelmiyordu 1 ay sonra duzeldi sukur

20 gun evimde kayinvalidemleydim annem calistigi icin bi ilk gun geldi ve gitti kayinvalidem sagolsun beni depresyona itti cocugumu her kucagima alsam laf soyledim sutum vardi sayesinde kesildi artik xok kotu oldum hergun agliyordum en son ablamla dertlesirken ablam anneme anlatti ve beni aldilar bir hafta annemde kaldim ya ne rahatladim uyudum annmede kalinca dinlendim evime gelincede hic kimseyi istemedim duzenimi yavasyavas oturdum oyle iyle atlattim

Çocuğumu paylaşamama kaybetme korkusu ciddi anlamda 3 ay beni zorladı ve uzun bir süre kilo konusu lohusa depresyonu bu konunun yanında deve kulak kaldı gibi