dertleşme
selamünaleyküm anneler ilk kez sizinle dertleşmek istiyorum artık o kadar doluyum ki başımı alıp gidesim var biliyorum burası böyle dertleş me yeri değil ama yine de konuşacağım söyleyeceğim kimsem yok anneme de anlatmak istemiyorum bunları o yüzden mecbur buraya yazıyorum hakkınızı helal edin önceden. 2022 evlendim 2023 doğurdun 20 gün yanında kendi annem kaldı ondan sonra memlekete geri döndü sonra kaynanan falan kimse bana yardıma gelmedi bayağı zorlandım çünkü ilk çocuk bir şeyden anlamıyordum kızım 5 aylıkken gebe kaldığımı öğrendim doğurdun şükür şu an bir kızım 4 aylık biri 18 aylık tek başıma ikisine bakıyorum annem bu sefer de kırkımı çıkardı gitti sağ olsun ama baya destekçi oldu bana ama kaynanam taraftan hiçbir yardım destek almadım bazen zoruma gidiyor bazen de aman diyor ama görümcem kaç tane doğurduysa hep onların yanında hep onlara destekçi oluyor ilk kızıma hamileyken kaynanam hiçbir şey almayın her şeyini ben alacağım beşik bebek araba alacağım diye hiçbir şeyi aldırmadı ondan sonra paran yok dedi eşime de dedim biz niye anneni bekliyoruz ki biz kendimiz alalım Aman kadın almak istiyor alsın acele etme dedi tamam dedim iki senem geçti kadın hiçbir şey almadı bana ihtiyacın var mı yok ama yine de umut verip yapmadı arada aramız bozuldu konuşmuyorum bugüne kadar ben onlarla benimle barışmak için ay tatile götüreceğiz ay gezmeye götüreceğiz diye konuşmaya çalıştılar gitmeyeceğim dedim bayağı ısrar ettiler tamam dedim de ay aman çocuk hasta olur bebekler büyüdüğüne gidersin diye dalga geçer gibi yaptılar bayağı burada zoruna gitti her gün görüntüle arıyor Adem kızına şunu alırım ay kızıma bunu alırım ay aman şöyle ay aman böyle ben de laf sokuyorum tabii onlar duymuyor ama eşim duyuyor artık eşimden soğudum bebeklere yardım ettiği yok yoruluyorum çalışıyorum o zaman evde otur dedim ben çalışayım sen bebeklere bak daha önce de çalıştık ölmedim ya insan yattığı yeri toplar bari giydiği kıyafetle bir toplayıp gider bari sabah 5.30 gerekirse saat 3.00'ten başlayıp hep ayakta oluyorum bir öğlen uyuduğum olmuyor artık gerçekten çok bunaldım bebeklerim alıp öyle bir giresim var kendimi zor tutuyorum kocaman da eve gelme bir iki hafta seni görmek istemiyorum demek istiyorum artık yani ne yapayım bana bir akıl verin ya lütfen çünkü artık çok fena bunaldım her gün kafam içinde eşimle kaynanamlarla tartışıyorum o kadar stresliyim ki o kadar sinirlerin oldum ki artık anlatamam size bunları yazıyorum ağlayasım geliyor resmen ne yapacağımı bilemiyorum

