Elika Bebek topluluğu
dertleşmek amaçlı
kizlar o kadar kendimi yalnız hissediyorum ki sekiz senelik sevgili olup sonunda kavuştum derken evliliği m hiç istemedim şekilde ilerliyor 30 yaşındayım esimin ve ailesinin zoruyla hamile kaldım ben biraz daha böyle düğünden 6 ay sonra falan istiyordum biliyorum yaşımda geç ama biraz evlilik tadını çıkarayım istemiştim hamileliğim güzel geçti ona rağmen eşim sende çok nazlisin dedi birgun olsunnbisey istemedim minnet etmedim evlendik daha bir kuruş para vermedi nede üstüme başıma bisey aldı aile evinden getirdiklerimle idare ediyorum dogum yaptim ben gurbette gelin olduğum için ne benim ailem geldi nede esimin tek başına hastaneden geldim başladım büyütmeye kuzumu çok küçük doğdu doktorlar sürekli emzir kilosu artsın dediler bir aylık olana kadar nerdeyse hiç uyumadım size yemin edebilirim hastaneden geldik eşim ayrı odaya geçti hala ayrı odada on on beş gün babalık izni aldı evdeyken bana zindan etti lohusaligimi ben daha yeni dogum yapmışım evin kirli çocuğa bakamiyosun lohusayim duygusalim ağlıyorum aglicaksann niye doğurdun oysa gelip bi sarılsa bütün yüküm hafiflerdi ben ondan kanat ararken o benim kanadımı kopardı kirkimiz çıkana kadar çok benzeri şeyler yaşadım cok yiprandim dedim belli lohusalik olduğu için gelmiyor yanıma hala odamıza girmiyor özel şeylerden geçtim mesela odada yanımda olsa en azından Allah korusun çocuk kucağımda uyuyakalsam falan beni uyandırır müdahale eder sıfır destek işten gelir yemek bekler çay bekler sabah iş kıyafetlerini benden bekler hersey ama hersey artık çok yoruldum maddi manevi bittim kizlar ne bir gezmem var ne bir alışverişim var para istediğimde de fakiriz edebiyatı yapıyor bu arada eşim polis ama bana bir kuruş vermiyor hakkımı da helal etmiyorum yemeğe karışır eve karışır temizliğe karışır tepeden tırnağa herseye karışır eleştirir sürekli bende kusur arar bugün cocuk uyumadi benim çocuğum gazlı kolik gazını çıkardım yine uyumadi sen çay yapmamak için çocuğu uyutmuyosun yok çocuk bakmasını bilmiyorsun herseyi geçtim anneligimden vuruyor beni şuan yazarken bile kalp atisim hızlanıyor gerçekten sütüm gidecek diye çok korkuyorum bu yaşadıklarım yüzünden niye bende dogerkadinlar gibi değerli değilim acaba çok mj cirkinim neyim benim bilmiyorum kimliğimi benliğimi kaybettim asagilanmaktan yoruldum boşansam ailemi karşıma alıp dedim bir kere de bana güvenin ben ona güveniyorum dedim ama tam bir hayal kırıklığı aileme de anlatamiyorum Rabbimden başka beni duyan gören yok bebeğim için ayakta durmak zorundayım lütfen bana biraz moral verin
