Dertleşmek istedim bende 😏
Ailemden uzak olduğum için bende anlatiyim dedim. Eşimle severek evlendik. Banada başta evini ayırcaz dediler tabikide ayırmadılar. Eşim çok baba kuzusudur. Sanki babası olmazsa yaşayamaz yani o kadar çok düşkün babasına. Eşimle aynı yaştayız 23. 3+1 evleri vardı kendilerine ait. Kayınpederin 2 tane karısı var bu arada. Bi odada eşimle ben diğer odada kaynanam eşimin annesi ve diğer odada ise kaynanamın kuması kalıyordu küçük kızıyla ( görümcem ve bu arada 4-5 yaşında falan) salonda ise bekar kaynım yatıyordu. eşime her Allahın günü evi ayır ister kira olsun ister alırsın farketmez kuru ekmek de yemeye razıyım ama evimi ayır yapamam dedim. Ee eşimde baba kuzusu ya yok diyor korkusundan. Babası kızar diye. Ben böyle olacağını bilseydim inanın evlilik söz konusu bile olmazdı. Biz evlendikten sonra kayınpeder 3. Bi kadın getirdi. E tabi benimde psikoloji kalmadı o evde her gün kavga gürültü. Hamileyim 3 aylık bebeğimi düşürdüm. Kaynanam gitti memleketine boşandılar. 3. Hanımıyla birlikte kirada yaşıyorlar kayınpeder. Eşim kayınpederim ve kaynım Bi arada çalışıyorlar ve bütün para kayınpedere gidiyor. Ekmek elden su gölden anlıyacağınız. Biz evde birşey olmadığından kahvaltı yapamazdık makarna koyar yerdik. Harçlık yok. Para vermezler. Bi ihtiyacın var mı yok mu diye hiç eşimin bile umrunda olmazdı. Zaman geçtikten sonra ben yine hamile kaldım 3 aylıkken ben yeter artık dedim. Her kavga ettiğimizde babasına şikayet ediyor beni sanki bende babasından çok korkuyormuşum gibi. Ertesi gün kalktım bavulumu falan hazırladım eşime mesaj attım ben gidiyorum diye ama onun İnterneti kapalı olduğu için mesajı görmedi. 2.kaynana kayınpederi aramış demiş bu kız gidiyor. Eşimin eve gelmesi gerekirken kayınpederim geldi. Bana geldi kızdı dedi sen bu evde iş yapmıyon yemek yapmıyon odadan çıkmıyon. Gitmek mi istiyorsun dedi. Gidicem dedim kafamı dağıtıp dönerim dedim. Altınları ver git dedi. Eşimi aradım (eşimin altınları verme demesini beklerken) altınları ver nereye gidiyorsan git dedi hamileyim bide. Tamam ben annemlere gittim adanaya. (biz manisada yaşıyoz) kaldım orda 2-3 ay. Eşim bide beni engelliyor falan kaçtın evden diyor. Eşim Instagramdan Bi hikaye paylaşmış ben tabi gördüm Bi şekil bunu. Eski sevgilisi ile el ele. Ben çıldırdım tabi o hamilelik psikolojisiyle kızımı düşündüm ve ona geri döndüm. Babasına hiçbir saygısızlık yapmadığıma rağmen ondan özür dilememi istedi. Babası aklını doldurmuş baya (kimse yanlış anlamasın kızımın babasız büyümesine içim el vermedi o hamilelik halimle) bende özür diledim ki keşke dilemeyip kırsaydım dizimi de otursaydım anamın yanında. 5-6 aylık hamileyim beni gelip almadılar bile. Kendim geldim. Şimdide kayınpeder 3 katlı bir ev almış eski bir ev yaptırcaz etcez dediler. 2+1) 3.kaynanamla kayınpeder 2. Katta kaynımda onlarla birlikte yaşıyor. Alt katta ben eşim 5.5 aylık kızım bir odada kalıyoruz. 2.kaynanamla küçük kızı görümcem bir odada kalıyor. Paralar yine babada. Yeme içme herşey bir. 2. Katta yiyiliyor herşey aşağıda hiçbir şey yok. Almıyorlar. 3. Kat harabe olduğu için onu daha sonra yapacaklarmış. Kızıma şimdiye kadar hiçbir şey almadılar ya annem kıyafet alıp gönderdi şimdi onlar olmuyor biraz daha büyüsün alırız diyorlar akla baksanıza. Kaynım bekar evlendikten sonra eski oturduğumuz evde ayrı oturacakmış karısıyla birlikte bizde burda kasaba gibi biyer bakkal uzak market uzak pazar uzak. Bide beni hiçbir yere götürmezler. 2 kaynana her gün çıkarlar doktora gidiyoruz pazara gidiyoruz bilmem ne her gittiklerinde ellerinde poşetlerle kendilerine bişeyler almışlar. Bana hiçbir şey yok bana gelince para yok diyorlar. Eşime söylediğimde onlar annesinden alıyorlar diyor. Bende mi annemden alıyım dediğimde git al diyor. İnanın artık boğuldum evde. Hastaneden başka biyere çıktığım yok hamileliğimden beri. İnanın çok yoruldum gitmek istiyorum burdan akıl fikir verin bana. Daha çok şey varda anlatmak istediğim parmaklarım yoruldu yaza yaza

