Elika Bebek topluluğu
doğum 💙
Benim hikayem 1 Haziran günü sabah nişanım geldi dedim ki gözlerim dolu dolu, kalbim göğüs kafesimi heyecandan ve korkudan zorlarken " tamam oğlum sen hazırsan bende seni görmek için hazırım, seni görmek için sabırsızlanıyorum, birbirimize yardım edelim ve kavuşalım. Haydi kavuşmamıza BİSMİLLAH" sakin kalmaya çalışarak önce eşim ve anneme nişanımın geldiğini haber verdim, (öyle telaşeli bir günün sabahıydı ki oysa teyzesinin çeyiz almasına bir anı da oğlum bırakmak istedi😍) doktorumada mesaj atıp durumumu haber verdim, sancılarımı beklememi ve ağrıların sıklaşması ile hastaneye gelmemi söyledi ve ben teyzemizi strese sokmamak için hiç birşey söylemeden çeyiz yerleştirmeye gittim🤭. Bir yandan sancı, su beklerken bir yandan da iş yapmaya çalışıyordum tabi bizimkilerin izin verdiği sürece😄, o gün ne kadar hareketli olup sancı gelmesini beklediysemde bel ağrısı harici hiç bir belirti olmadı. 2 Haziran da yürüyüş, pilates topunda egzersiz, squat, Meryem ana otu hazırlığı, Meryem-İnşirah sureleri vs bir sürü doğumu tetiklemek için çabalasamda son çare sıcak suyun altında uzun süreli (yarım saati geçmemeli) belden aşağı duştan sonra sancılarım gelmeye başladı, tabi ben sancılar gelene kadar nişan görmeye devam ediyorum 🙄. Gece sancılar beni zorlamaya başlayınca artık doğum başladı deyip bütün eşyaları hazırlayıp hastaneye gittik edilen muayene ve nst sonucuyla henüz erken olduğunu ve sancıların sıklaşmasını beklememi söyleyip beni eve gönderdiler🤦, egzersizler vs ile günü bitirdim. Sabah tuvalet sonrası kahvaltı etmeye hazırlanırken bi anda çay bardağı kadar su geldi tamam dedim işte şimdi doğum başladı, kahvaltı yapıp hazırlanıp hastaneye gittik yine kontroller vs sonucunda açıklık az, sancın yeterli değil, gelen suyun değil deyip eve gönderdiler🤦. Bütün hayal kırıklığı ile eve gitmek istemeyip ablama gittim nefes egzersizleri, dualar, teyzesinin bebeğimle sohbeti ve beni telkini ile sancım bir anda artmaya başladı. Bu sefer acele etmeyelim deyip sancılar sıklaşınca eve geçtik, dayanabildiğim kadar dayandım sancılara 12 de artık üstesinden gelemeyince tekrar eve gönderirler diye öfke, stres ve şiddetli sancı ile hastaneye gittim. Doğum haneye girerken ben 🙋"artık gönderseniz de gitmiyorum, gelmiyorsa sezeryana alın" diyerek muayeneye oturdum. Bir yandan nst bir yandan muayene yapıldı ve "doğumun başlamış açıklığın iyi, suyumun geldiğini neden söylemediğimi" sordular 🤦 oysaki aynı ekibe öğlen suyum geldi deyip muayene olmuştum, aralarından birinin ben hatırlıyorum demesi ile normal doğum için hazırlık yapmaya başladılar. Benim için en zorlayıcı, stresli, sancılı saatler geride kalmıştı sedyeye yatmamla kavuşma heyecanı ile ağrı hissetmiyordum. Saat gece 2 de oğlumun kucağıma verilmesi ile birbirimize kavuştuk 💙 4 Haziran 2021 saat 02:00
