Elika Bebek topluluğu

Evcil hayvan kaybı (kedi)

Topluluk üyesi

12 yaşında 21 Aralık'ta kaybettiğim,sokaktan 5 yaşında alınan kedi sahibiyim.Şu anda lohusalığın 37. günündeyim ve 40 haftalıkken doğum yaptım.Lohusalığımın ilk haftası kedimin kemik kanseri olduğunu öğrendik (öncesinde mama ve yemek yememeye başladı) ve sağ ağız kısmında kist varmış,karaciğer ve böbrek sorunları vardı ama genel olarak sağlıklı bir kediydi. Son iki haftasına kadar serum ve sıvı mama takviyesi aldı veterinerde bir hafta yakalık kullandı.Ev içinde uyumamaya,saklanmaya başladı. 16 Aralık 'ta başka veterinerle anlaştık ameliyat için tomografiden anesteziden çıkamayabilir dendi imza bile alındı oradan çıktı. Serum değerleri artırdığı için başka profesör 20 Aralık'ta ameliyatı yapmayı kabul etti ve ordan 2 kere kalbi durmasına rağmen uzun süreli ameliyattan.Yoğun bakımda kaldığı yerde ameliyattan 20 saat sonra durumunun kötüleştiği haberini aldık ve 2 saat sonra vefat etti iki kez kalbi durmuş ikincisinde küçük kalbi dayanamamamış.Cenazesini aldık,kistten kurtulmuş yüzü ve temizlenmiş, rahatlamış haldeydi (ağrı kesici aldığı için canı acımamış şükür ki)e koku falan da yoktu.Onu toprağa koydum,hayvan mezarlığında yer bulduk başında dua ettim.Kızımı kurtarmak için çok araştırdım ne yapabiliriz diye ve veterinere bile üç haftalık lohusalık haftamda yalnız ve ilgisiz bırakmadım ben de gittim, son günü bile kucağımdaydı.Üç yıllık süremde ailemden uzakta ve yeni geldiğim şehirde derdimi anlattığım,bolca zaman geçirdiğim,hamilelik döneminde desteğim olan özellikle sancılarımın arttığında bunu hisseden ilk o eşim uyuyordu o sırada. Doğumdan sonra ailem geldi ve bu sürede kaldılar şu anda anneannem var ve kayınvalide ve kayınpederim sık sık gelmekte yalnız değilim.Eşyaları yerinde duruyor hala değiştirmedim.Üç haftalık heyecan yerini üzüntüye çevirdi.Herkes bebek var dedi ama onun yeri başka,oğlumla büyüyecek oyun oynayacak demiştim ama olmadı.Çok çabaladım,er şeyi elimden geldiğince yaptım ama olmadı yokluğun acısı başka.Canım hala yanıyor hala genel olarak her ölüm haberinde böyleyimdir gerçi kendini kaybolmuş hissederim insan hayvan farketmez. Sadece paylaşmak istedim içimden.Bu durumu yaşayan var mı ya da kedi bu önemli değil diyen de çıkabilir tabi hepsine saygım sonsuz.Yazı uzun okuyana da ayrıca teşekkürler...

9 cevap 172 görüntülenme

Cevaplar 9

Topluluktan deneyimler

Bizim köpeğimiz vardı bir gün kayboldu günlerce sokaklarda onu aradık internet te paylaştık bı haber gelirdi cikmadimiz köy kalmadı biri bulmuş Ankara'ya götürmek üzereyken son anda bulduk o kadar mutsuzdu ki bizi görünce o bitkin halı bir anda kayboldu ayaklarımıza kapandı bulan kişi sahiplenmis ama yemek falan yemiyormus zayiflamisti bayaa o gece bizi hiç bırakmadıi o kadar sevecendiki oğlumu hiç birakmazdi yanından ayrılma derdik asla gitmezdi cephe olurdu onu sonra mahalle de istemediler sesinden rahatsız oldular diye sahiplendirmek zorunda kaldık ağlaya ağlaya bir kaç komşular çok şikayet etti zehirlicez falan deyince vermek zorunda kaldık içimiz yana yana aslında abartılar zaten disiydi korktuğu zaman bagirirdi gece zaten evimizin dış kapısı kapalı yatağı falan ordaydi kimseye zararı yoktu hala daha resimlerine bakarız çok farklı bı duygu hayvan sevgisi sizi anlıyorum ama şöyle de bir bakın elinizden geleni yaptınız çok cabaladiniz nasilki insanoğluna Rabbim bir gün ölümü yazmissa hayvanlar içinde bir gün vardır siz ona evinizi yemeğinizi açtınız en güzel şekilde baktınız çokta uğraştıniz ama günü bitmişti sokağada birakabilirdin ama yapmadın vijdanin çok rahat olsun elinden geleni yaptın

Yıllarca baktığımız köpeğimizi zehirlediler oturup başında ağladık içimiz yandı çok üzüldük okdr iyi anlıyorum ki sizi ama lohusasınız bebeğinize odaklanın sütünüz kesilmesin

@******* Annesi ,@******* ,@******* ,@******* teşekkür ederim yorumlarınız için.Ben atmasaydım ölecekti malesef ilk geldiğinde veterineri demişti ve mekanı çöp alanı olacaktı(ölen hayvanlar çöpe atılıyormuş sokaktakiler) biraz da suçluluk hissi de var bilemiyorum.Dönem olarak ayrıca kötü zamanda. Hepimizin gideceği yer orası hayat kısa ve tek gerçeğimiz bu orada kavuşuruz inşallah.

@******* bilmedim için soruyorum niye çöp e atılıyor hayvanlar toprağa gomulmez mi ? Biz küçükken kuşumuz ölmüştü annem toprağa gömdürmustu bize

@******* sokaktakileri yoldaki insanlar ya da bazı belediyeler ve barınaklar tarafından bazen de sahipli olanlarda çöpe atılıyormuş malesef herkes insaflı değil aynı insanlara bunu yapan vicdansızlar gibi.Normali toprağa gömülmesi.Büyük şehirlerde bunu ücretsiz yapan bazı belediyeler ve özel hayvan mezarlığı hizmetleri sağlayan ücretli yerler var biz 2000 TL'ye yaptırdık.

@******* aaaa bilmiyordum öğrenmiş oldum da çok saçma bir sistem sonucta göz göre göre çöpe atıp çürümesini beklemek doğru değil dilsiz hayvanlara yapılan zulüm resmen bizim burda çok şikayet oldu diye barinaka alındı barınakta değil yol kenarında derme çatma bı çadır aç susuz kaldı hayvanlar belediye izinde vermedi yemek verelim diye sonra hayvanseverler imza topladıda boşaltıldı şuana kadar ne bana ne çocuguma hic bir zararı olmadı ama insanoğlu malesef çok kötü zehir bile koyuyorlar yemeklerine ölsünler diye

@******* her yeri betonlaştırıp hayvanların doğal ortamını yaşama hakkını alıyorlar hem de beslenme alanına müdahale ediyorlar.Bu vicdansızlar zor durumda insanlara da kötü davranıyor malesef.Allah ellerine düşürmesin.

Hayvanlarda birer aile bireyi oluyor onların canı insan canı kadar değerli ayrım yok evinde besliyen bilir oğlun yada kızın olur zor zamanında kaybetmişsin sabır diliyorum elinden geleni yapmışsın olmamış başka bitane daha sahiplenirsin umarım acını bir nebze dindirir...

Sohbet uygulamada devam ediyor.

Soru sormak ve deneyimini paylaşmak için Elika Bebek topluluğuna katıl.