evlat acisi
bugün eşime sitenin yönetiminden mesaj geldi.esim bana okuduğunda inanamadim,tipini tarif ediyorum,yok diyorum daha dün gördüm,selamlastik diyorum.bir açıyorum kapıyı karşı kapı açık,önünde yığınla ayakkabı...direkt komşum olan ablam geliyor gözümün önüne.bekar bir oğlu vardı,30 lu yaşlarda daha.ne olmuştur kadın,çökmüştür,şimdi ne yapar diye...motor kazasında ölmüş oğlu. benim oğluma bir sarilisim vardı taziyeden döndükten sonra,nasıl sikmissam ağlayarak,oğlumda hiç yapmadığı şeyi yapıp gözyaşlarımi sildi.daha beter oldum.onsuz bir hayati düşünmem,deliririm herhalde.Rabbim kimseyi evlat acısıyla sinamasin.herseyine razıyım,uykusuzluğu,yaramazligi,huysuzlugu,varsın döksün sacsin kirletsin,uyumasin ama o sağolsun yeter ki dedim. yarın(artık bugün)doğum günüm.ama şunu gördüm ki oğlum bu hayatta görüp,alabileceğim en muazzam,en eşsiz en büyük hediyeymis. Dua ile yaşayan biriyim.cok ederim.farkettim ki duam hep çocuklara,anne babalara olmuş.ne ev ne iş ne başka birşey.hani diyorlar ya ev hanımı diye.benim en büyük en zevkle tasidigim vasfim anneligim olmuş Rabbim her sabah ve akşam yavrularini sağ salim görmeyi,kaldırmayı,yolcu etmeyi karşılamayı,giydirmeyi öpmeyi nasip etsin 😭😭😭

