içimi dökmek istedim
mutsuzum. ama aslında mutluyum. mükemmel bir eşim var gerçekten hep yanımda , ama bazen ben taşkınlık yapıyorum. neden böyle oluyor bilmiyorum ama bazen üstüme geliyor gibi hissediyorum o mükemmel ama ben değilim galiba. evde kalalı 2 sene olacak. ara sıra iş hayatımı çok özlüyorum. kızıma doğumgünü partisi yapacaktık. babam covid oldu. ve biz onlarla birlikteydik. şimdi davet ettiğim herkesi arayıp iptal mi etmeliyim yoksa bizimkiler olmadan devammi edeceğim bilmiyorum. sağlığım çok düzgün değil. bana bağlı evde bir yaşında bir bebek var. ama ben ağlamak istiyorum sadece. bu covid belası yüzünden kızına parti bile yapamayan bir anneyim. ama bunu umursayan bir tek ben varım. kimsenin umrunda değil. parti yapacağız diye kendi aramizdada kutlamadik. bir sürü balon sisirdim evin heryeri balon ama parti yapamayacağız.offff deliriyorum galiba. yani ben neden bu kadar kafama takıyorum herşeyi. şuan sadece yazmak istedim. okuyanlar bu kız deli diyecek sanırım ama sadece aklımdan geçenleri yazmak istiyorum. deftere yazmak istemedim çünkü eşim bunlari okumasını istemem. konuşabilen bir çiftiz aslında. dediğim gibi o mükemmel. tek problemi özür dilemeyi bilmemesi. ama ben ona göre hep sorun çıkaran, herşeyi çok fazla takan, garip garip tepkiler veren biriyim. birbirimizi seviyoruz ama sanırım bazen hormonlar böyle yapıyor beni. hayatımın en büyük şansı o. ama bazen çekip etmek istiyorum. yalnız kalmak istiyorum. sessizlikte. kendi başıma. uzuuuunca bir süre . yok olmak istiyorum. kimse seslenmeden , ağlamadan, telefon çalmadan, kapı çalmadan. zamanı bilmeden. ve sadece on dakika istiyorum bana dokunmayın diye, ama olmuyor olmuyorrrrrr. daha fazla beni deli sanmanizi istemem. ve midemde kelebekler uçuyor gibi, kötü bişey olmadan hemen önce hissedersinizya hani, bişey yapman gerekiyordur. ama yapmak istemezsin. öyle hissediyorum. eskiden sevgilimden ayrılmadan hemen önce böyle hissederdim. şimdi neden böyle hissediyorum. neden

