kendimi kötü anne hissediyorum
sabirli olmaya çalışıyorum derdini anlamaya çalışıyorum ama birkac gündür o kadar üstüme geliyor ki huyu suyu değişti. az önce yine 10 kere uyutup kalktığından en son çok sinirlendim ve az kalsın bacağını çok kötü sikacaktim cimciresim geldi Allahim o kadar kotu hissettim ki yapmadim ama bunu düşünmek bile kendimden iğrenmeme sebep oluyor. Su an dolanıyor evde ama bakmak istemiyorum ilgilenmek istemiyorum uyutmak için uğraşmak istemiyorum. yaşadığım süreçler normaldir tabi dis cikariyor hastalıktan yeni çıktı 2 haftadır tatildeydik başka şehirlerde evlerde hep bunlar düzenini bozdu bunları söylüyorum kendime. ama içimdeki bu sinir nerden geldi de ben çocuğumun canını acitmayi dusundum. cok ama cok kotu hissettim. buraya da içimi dökmek istedim yoksa ötürü ağlayacağım o da kizimi çok korkutuyor geliyor o da agliyor sonra bunu ona yaşatmak istemiyorum 😔 annelik ne kadar zor ve aynı zamanda vazgecilmeyecek kadar güzel. çocuklarımıza onlar için en iyi anneler olalım insallah

