konu dışı
Anneler çok ama çok yoruldum . Ruhum çok yoruldu. biraz dertleşmek içimi dökmek istiyorum. Hiç hayat enerjim kalmadı . evde sürekli diken üstündeyim. eşim evde calisanlardan yani devamlı evde . hiç öyle dışarı çıkayım takiliyim demiyor . sohbeti muhabbeti de yok hadi onu geçtim seslere aşırı hassas . evde istediğim gibi bı temizlik yapamıyorum . gece uyumaz gündüz uyur . hani mutfakta su açtığınız zaman diğer odada su sesi gelir ya bilirsiniz belki kocam mutfağa yakın yerde uyuyor o uyunana kadar mutfağı temizleyemiyorum yada evde bı makine açamıyorum. sonra oğlum uyanıyor işte onunla ilgilen falan kendimede hiç zaman ayıramıyorum. evimde 7 aya yakın bı arkadaşı kalıyor bekar ve yabancı zaten eşimde yabancı. Allah var bana hiç bir zorluğu yok arkadaşının ama içten içe huzursuz oluyorum . bı şey olurda eşim yanlış anlar diye . zaten bı 5 aya yakın annemgilde kaldım sırf bu yüzden daha fazla kalamadim oradada . eşime çok fazla kırgınlığım var . mesela ben evde yokken devamlı kola alır kahve alırdı bilirdim arkadaşı seviyor diye . ben kahve çok severim eve gelince kahve alirmisin diyorum sonra sonra diyor arada alıyor hep beraber içtiğimiz içinde bitiyor . alışveriş yapmıştık mutfak için ama yani bı kahvaltılık yada sebze meyve ne kadar süre kalır ki eşim istiyor sonsuza kadar kalsın ben para harcamayim. evde bı bebekte var inanın oğluma ne yedirecegim şaşırıyorum. annemgilde durumu iyi olmamasına rağmen babam falan oğluma hep meyve sebze alırdı iştahı biraz olsun çıkmıştı kilo almaya başladı. eve gelince bı kaç gün yedi böyle meyve sebze bitene kadar sonra iştahsızlasti eşime söyledim meyve sebze falan al diye sonra alırım sonra alırım diye diye almadı oğlum şimdi yemek yemiyor kilo kaybediyor dün almış çocuk yine yemedi . maddi durumu iyi eşimin ev aldık biraz borcu var ama saçma sapan şeylere para harcıyor . eşimin önceliği biz değilmiş gibi hissediyorum . bana karşı kullandığı dilde ağır . o kadar yoruluyorum ki . evde sadece onun sevdiği yemek yapılıyor başka bir şey yapsam 40 kere lafını yapıyor . bı de beni sürekli bı beklenti içine sokuyor mesela küçük bir örnek yemek yerken diyorki mutfağı topla film izleyeleim tamam diyorum sonra isim bitiyor gidiyorum yanına ya film açmıyor isim var diye yada onun sevdiği tarz bı film açıyor insanın sevmediği bir şeyi izlemesi com rahatsiz ediyor . ben savaş filmleri yada aksiyon filmleri hiç sevmiyorum onun hattına izlemeye çalışıyorum ama devamli devamlı da çok zor . bı konu konuşmak için yanına gitsem eli telefondan hiç bırakmıyor ya video izler yada birini arar onunla bir şey konuşmak için videosunun bitmesi gerek . bazen yemekleri beraber yeriz o zaman bile telefonundan video açar izler ben yemek yerken konuşalım isterim . şuanda bunu yazarken bile mutfağım çok dağınık temizlemek istiyorum ama ses olurda onu uyandiririm diye çok korkuyorum. uyansim istemiyorum. çünkü onun sinir stresini çekmek istemiyorum. ha bide şu konu var ben mesela markete gitsem daha kapıdan içeri girmeden ne aldın ne kadar tuttu niye bu kadar harcadın falan der . mesela geçen çok sıkıldım markete gittim evden çıkmak için bile yalvarmak gerekir onun izin vermesi gerekir neyse 20 TL harcadım oğluma meyve suyu kek falan aldım bı de kendime 2 tane kahve aldım daha kapıyı çalmadan bı elide telefonda hemen kartı çekti aldı elimden ne kadar tuttu bakiyim ne aldı . o kadar sinir oldum ki . dün arkadaşı markete gitti onun kartını aldı kahve aldı işte bı de sigara al dedim bu arada eşim sigara içtiğimi bilmiyor sağolsun arkadaşı aldı ona hiç sormadı ne kadar harcadın ne aldın . çok uzldum gerçekten. niye böyle olduk bilmiyorum daha öncede aslında böyleydi çok boşanmak istedim ama ailem hep karşı çıktı. şimdi bı çocuğum var . oğlumun böyle bı babası ölsün hiç istemezdim

