krizde hissettikleriniz 🧐

Bende onunla aglicak dereceye geliyorum ve içimden bildiğim tüm duaları okuyorum

Herseyden once uzuluyorum cok moralim bozuluyor caresizlik hissediyorum sonra derin bir nefes alip aglamasini dinliyorum ne icin olabilir diye düşünerek ne lazımsa ona yoneliyorum

Onunla bende aglamak istiyorum ama güçlü duruyorum çünkü bunun normal olduğunu bılıyorum resmen içim parçalanıyor o ağladıkça çok farklı bir duygu ☺️ Kucagıma alıp piş pişleyerek bebeğimi sakinleştiriyorum ve bebegım bir anda bana gülüyor dünyalar benım oluyor ☺️☺️☺️

Bende sabırla bekliyorum sakinleştirmeye çalışıyorum masaj yapıyorum , gazı var mı yok mu çıkartmaya çalışıyorum altını değiştiriyorum , karnını doyuruyorum Sebepsiz ağladığında geriliyorum susmayınca , içimden öfkeleniyorum ( çok nadir ) Sabır şart 🥰

Bazen ben de öfkeleniyorum ama bu bebeğe değil daha ziyade ne derdi var anlayamadığıma ya da ne yaparsam yapayım susturamadığıma sanki bi nokta var onu bulsam susacak ama ben bulamıyorum gibi hissedip sinirleniyorum gazı varsa o an gaz damlası işe yaramadıysa onun üreticisine falan yani bebeğin ağlamasına neden olan her şeye sinirleniyorum 🙄🤷‍♀️

Lohusayken ben de üzülüp ağlıyordum onunla. Sonra baktım ki ben üzülünce bebeğim daha da uzun ağlıyor. Şuan 4 aylık. Krize girdiğinde ben tam tersi gülümseyerek bakıyorum konuşuyorum yorulana kadar. Yorulunca da yanımda biri varsa ona veriyorum kendim nefes alıyorum dinleniyorum tekrar bebeğe bakıyorum sonrasında. Gerçekten bebekler hislerimizi anlıyor sakin sabırlı ve şefkatli olmalıyız böyle durumlarda. 💫

Acaba neyini eksik yaptım diye düşünüyorum bazen bulamıyorum sadece ağlamak istiyor herhalde diyip sakinleşmesini bekliyorum üstüne gittikçe daha çok ağlıyor çünkü