linclermisiniz bilmiyorum

Bizde çok aktiftik bunda seni linçlenecek bir durum yok inan. İnsan eski özgürlüğünü özlüyor bazen. Bazılarımız bunu daha geç kabulleniyor. Acaba bir psikologlamı görüşsen. Bunu aşmanda yardımcı olur.

Ben de aynı

Linclenecek bı durum yokki.Kimi insan çabuk adapte oluyor ama kimisi olamıyor veya yavaş adapte oluyor.Bizde sizin gibiydik önceden ama 1 seneden fazladır o yaşantımız yok ve bende özlüyorum o günlerimi.İnsanin senelerce adapte olduğu hayatı bir anda bırakması ve yeni bir hayata başlaması zor oluyor.Ben içimden sabret diyorum o günler kadar olmasa da yine gezip,tozacaginiz günler gelecek diye çünkü bebeğim büyüyor

😁ayni durumdayim oglumu cok seviyorum ama alismak zorundayiz kabullenmeliyiz artik 3 kisiyiz

Linclenecek bi durum yok hem kendiniz icin hem esiniz icin hem de bebeginize daha kaliteli ilgilenmeniz icin kendinize vakit ayirmaniz sart.Ay da bir de olsa bebeginizi guvendiginiz birine emanet edip bi kac saat dışarı cikabilirsiniz.Desarj olursunuz.Askinda dediginiz sey cok onemli.Benim annem yada kayinvalidem yakinimda olsaydi kesinlikle yapardim 2-3 saatte olsa emanet edip kafami dagitirdim.Bu bencillik degil ihtiyac

Biz de öyleydik eve girdiğimiz yoktu. Çoçuktan sonra 3aydır evdeyiz yeni yeni alıştım evde zaman geçirmeye bazen çok bunalıyordum şimdi alıştım gibi bazen çok mutsuz oluyorum eşim anlıyor öyle anneme bırakıp hava alıyorum bu çok normal bu düzene yeni alıştığımız icin bunalıp mutsuz olabılıyoruz bir yandan çocuğumu bırakıp çıkasım gelmıyor keşke yaz ayı hemen olsa da bebeklerimizi de çıkartıp zaman geçirsek sureklı bunu dıyorum 😃

Linclenecek bir durum yok bende aynı durumdayım eşiniz bunu söylediğinde sizi anlayarak diyorsa sıkıntı yok ama benim eşim gibi anneliginizi sorgulatiyorsa sıkıntı çünkü ben eşimle boşanma noktasına dahi geldim bana etmediği laf.kalmamisti.sirf bu durumdayım diye 😔

Bekarlık, evlilik, çocuklu hayat. Bunlar çok büyük dönüm noktaları. Zaman zaman böyle hissetmek normal. Hiç alışık olmadığımız bir düzene ayak uydurmaya çalışıyoruz. Yine de çok şükür demeyi ihmal etmiyorum her gün. Kendimi o zaman iyi hissediyorum. Pozitif iyi güzel şeyleri düşünüyorum. Şikayet ettikçe umutsuzluğa kapıldıkça bataklıkta dibe çöküyor gibi hisseder insan. Sonuçta hep böyle olacak değil. Aylar sonra bebeğimizin gelişimine göre yaşantımız hep değişecek. Yolun sonunda ışık var ✨💐

Vallhi ayni hamile kaldim evden disariya cikmak yok corona var dogdu yine corna var evdeyiz hapis gbi millet gezyor sinr oluyorum bunaldik evde surekli tartisiyoruz

Ben bekarken her haftasonu baska sehirdeydim işten sonrada geceye kadar dışarlardaydım sen yine eşinle aktifmişsin ne güzel ben evlendigim günden itibaren kafese kspstildim resmen birtek onls disari cikabilirim onuda zor bela yalvriorum agliorum gittigim yerden de hemen döndürür surat yapar birseyler zorla getirilmiş gibi ben buyuzden cok kavgs ettim boşanmsk istedim sms malesef ilk aydan hamile kaldim cocugum olmasa bosanirdim ayni lafi bana eşim kullandi sen anneligi kabullenemiyorsun diyor ben zaten eve hapis oldum nasil olsa dedim kendi kendime bari oglumla eglebeyim tabi ilk 6 ay oyle eglenmedim ara ara halime ağliyordum bir yaşını geçti oğlum yeni alistim bana da zor geliyor artik cocukls disari cikmak