LOHUSA DEPRESYONU

Bu yargılanacak birşey değil canım bazı anneler bağ kuramıyor eminim depresyon süreci bitince mükemmel bir bağınız olacak

Bu kinanilacak yargılanacak bir durum asla değil. Öncelikle kendine biraz zaman ver. Sen tamamen karamsarlığa kapilmissin. Biraz kendinle vakit geçir. Ama şunu da düşün. Sen anne oldun ve o meleğin sana her daim ihtiyacı var. İnan bende ilk dogurdugumda bu çocuk nasıl büyüyecek nasıl bakacağım buna dedim. Annemi yanımdan biran olsun ayirmadim. Çok korktum yapamamaktan becerememekten. Ama vakit geçirdik ve onunla bağ kurdukca anne olduğumu dahada hissettim. Bu durum inan geçici. Ve bu durumu atlattiginda gecmise bakıp çok üzüleceksin keşke daha fazla kucağıma alsaydın keşke onu yapsaydım bunu yapsaydım diyeceksin. Oyuzden ilaçlarla falan alakası yok. Sen kendi beynini kendin kontrol edebilirsin. Bide büyüdüğünü hayal et. Sana anne diye koşup sarıldığını bir düşün. Bu an'ın tadını çıkar canım. Geçen günler geri gelmiyor.

Geçecek aynısını yaşadım 40 gün bana ölüm gibiydi benimseyemedim emzirmek bile istemiyord ölmek istyordum sürekli intihar düşündüm .çok çok zor gunlerdi ama hepsi geçici. Bol.bol dua oku ve asla yalnız kalma . Bu durum geçince öyle güzel.duygular gelecekki tek bı gülümsemesini dunyayo yakacaksin emin ol en yakın arkadaşın olacak ama gececek

Emin ol geçecek ve sen çok güzel bi annesin sakin ümitsizliğe kapılma sen hassas olduğun için bağ kuramamış olabilirsin ama doktoruna güven kalbini dinle ilaçlarını düzenli kullan Allahın izni ile herşey yoluna girer🩷

Geçecek. Çoğunu atlatmışsın azı kalmış. Bende ilk üç ay abimin çocuğu sanıyordum kızımı. Hayatımı tutsak sanıyordum. Bir sene kadar dogurduguma pişman gezdim. Seninkide geçer. Sıkma canını bu kadar.

Bu arada cok zor hastahane de yer olmadigi icin agir hastalarla ayni bölümde sirf iyilesmek icin yatmayi kabul ettim her seyi yaparim yeter ki iyileseyim bu ic sikintisi bayilma haline gelmek herkes severken benim isinamam cocugumu biri alsa kim aldi diye sormayacak durumda olmak ne kadar agir bir yük surekli ondan nasil kacarim planlari yapıyorum olmek istiyorum tek kurtulusum bu sanki

İlk zaman 10 anneden 9ü bu bağı hemen kuramıyor,senin olduğunu biliyorsun ama o bahsedilen annelik duygusu abartı mı diyorsun..Bebek büyüdükçe duygularda yoğunlaşıyor,inanılmaz bir sevgi duymaya başlıyorsun... Umarım en kısa zamanda kendine gelirsin..

Doğum yaptım çocuğumu bir kere öptüm yoğun bakıma kaldırıldı. Yoğun bakımdan 10. Günde çıkabildik. O kadar ağrımla ön akosa koşa gidiyordum emzirmek için. Memeyi tutamadı ve silikon kullanmaya başladık. Eve geldik 1 ay annem bizimleydi bana yardımcı olma düşüncesiyle çocuğun her şeyiyle o ilgilendi ben sadece emzirdim. Kendimi gerçekten sadece inek gibi hissediyordum. Annem gidince 3 gün çocuğum annemi aradı. Anne kokusu olarak onu benimsemişti. Daha çocuğum beni kabul etmiyor ben nasıl annelik yapicam demiştim. Sonra o benim kokuma alıştı, ben onun kokusuna aşık oldum. Emzirmek hala sırf çocuğum için yaptığım bir şey o emzirirken ki yoğun duygu dedikleri şeyi hissetmiyorum. Hissetmek zorunda da değiliz bence. Onun karnını bir şekilde doyurdugumu bilmek yetiyor. Her bebeğin her annenin hikayesi farklı balım. Kimisi doğar doğmaz bağ kuruyor kimisi bir süre sonra. 6 aylık olduk inan bazen sinir krizlerine sokuyor hala 😂 ama onun büyüyüp küçük bir insan oluşunu izlemek çok keyifli. Herkes bu günleri özleyeceksin diyordu. Geçsin yeter ki sıkıntılı zamanlar hiç özlemicem diyordum. Gerçekten o sıkıntılı anları hiç özlemiyorum. Bazı şeyler zamanla oturur sen içini ferah tut. Sakın kalmaya kendinle konuşmaya odaklan. Sen bu kadar çaba göstermissin ya çocuğun için senden daha iyi bir anne yok bunu aklından çıkarma. Sana sarilabilmeyi çok isterdim şuan yalnız olmadığını bil ♥️♥️

yaşadığın şey kınanacak yargılanacak bir şey değil bu aslında senin elinde de olan bir şey değil ama inan bana çok çok iyi bir annesin ve çok çok iyi bir anne olacaksın kendini bazı şeylerin şartlandırma yapamadığını düşünme şu anda bebeğin daha çok küçük kendine ve ona zaman ver lohusa depresyonuna girmeyip çocuğunu sevmeyen bir sürü anne var sen bebeğini seviyorsun inan buna ve en azından yaşadığın süreçte nelerle baş edebildiğinin farkındasın ya da kendine eleştirebiliyorsun bence Zaman ver kendine bebeğini vücuduna hayatına hiçbir şey kolay değil evet kolay da olmayacak belki ama inan bana bebeğin biraz büyüyüp sana gülümsediğinde seni tamamen istediğinde bu düşüncelerinden hiçbir şey kalmayacak sadece kendini suçlama yaşadığın şey çok normal bir şey zaman her şeyin ilaci içini sadece ferah tut

Herkesin başına gelebilecek bı durum ki bir çok kadın yaşıyor öncelikle yalnız değilsin bunu bil bende ilk bebegimde yaşadım bu durumu çok ağır değildi yada belkide ben şuan bu kafayla öyle düşünüyorum ilk aylar bebeğime karşı hiç bı duygum yoktu ağlıyordu ama hiç bişi hissetmiyordum uzulmuyordum sarıp sarmalayanuyirfum ama büyüdükçe geçti büyüdükçe geçiyor emin ol eşin bebeğible çok dolaş hava al istediğin yere git kafanı dağıt sinemaya git aklına ne geliyorsa yap tatile git evde durma çocukla bebekle geziliyor korkma özellikle tek bebekle çok kolay bu ☺️ çevrende seni muteus eden kim var uzaklastir annenler yakınsa annelerde kalabilirim ben ilk üç ay öyle yapmıştım.cok desteklerini gördüm sabır canım geçiyor

Selam Cemre hatırlıyorum buraya yazmıştın. Destek almana çok sevindim. “Bebeğimsiz bir dünya düşünemiyorum” lafı biraz abartı cümleler zaten. Buradaki anneler de beni yargılayabilir ama annelik zaten sorumluluk biraz da. Ben de kızımı hep sürekli bakılması gereken bir bitki gibi götürürüm. Kendi yolunu bulacağına eminim. Daha çok çok erken. Sen bence şu an kendi mutluluğuna odaklan. Bebeğinin aile üyesi olacağı zamanlar gelecek.

@******* cemrecim umarım mesajımı görür ve okursun. Ben çok rahat gezmeli tozmalı hayatımın ardından çevre baskısı ve birazda istekle hamile kaldım. Yani hazır olmadan hamile kaldığımı öğrendim. Ben birkaç ay sürer hamile kalmam derken hemen kalmışım meğer. Zaman geçti 9 aya girdik. Daha doğmasına 3 hafta varken tak diye 37. Haftada aniden suyum geldi 8 saat sancıyla öldüm dirildim doğurdum. İlk gün sorun yoktu. Sonra eve geldik bazı insanlar yüzünden çok sinirli bir gün geçirdim. Bana ne olduysa onda oldu. Aslında tecrübeliydim de iki yeğen büyütmüştüm ama evlat başka tabi. Yarım saate bir emzirdim alarm kuruyordum. Öpüyordum kokluyordum çok seviyordum ama bilmiyorum kendi yavrum olduğu için mi yoksa zaten bebekleri çok severim o yüzden mi seviyordum acaba? Emzirirken illa annem ablam olmalıydı yanımda. Ölüm gibi geliyordu onla yalnız kalmak. Hele akşam olurken varya mezarım kazılırdı içine girerdim sanki. Kilolar sorumluluklar hayatın aniden değişmesi beni yerdennn yere vurmuştu. 2-3 ay sürdü bu böyle. Kızım da kolikti 4 ayı bitirene kadar basssbasss bağıra bağıra ağlardı. Velhasıl 2-3 aylık anneydim artık ve artık ANNEYDİM. Alıştım tek başıma kaldım annemi artık gönderdim. Ve kızıma daha iyi baktım tekken. Nefesini kokusunu kokladım bolca. Uyurken gülüyordu onu izledim. O uyurken bi kahve içtim kendime ufak makyaj yaptım. Bu dünyada ölüm acısı bile geçici. Bu depresyon çokkk daha geçici emin ol. Bizler neler yaşayıp atlatıyoruz. Bende asla geçmeyecek diyordum inşallah ölürüm diyordum annem gizli gizli bana ağlıyordu görüyordum. Vallahi geçiyor şimdi kızım 9 aylık olacak. Ne aşk gibi ne huzur gibi ne aş gibi ne ekmek gibi. Aşığım resmen bayılıyorum canıma sokasım geliyor. Tabi bu yeni olmadı o 2-3 ayı atlatınca düzeldim. Onun her gelişimini görmek izlemek şahit olmak müthişşşş. Sabret güzelim benim. Yanında olsam sarılırdım sana kocaman ve valla geçecek derdim. Sürekli inşirah suresi ve ayetel kürsi oku hem kendine hem bebişe olur mu annesi? Onun şu an senden başka kimsesi yok. O senin kokuna doğdu. O görmüyor duymuyor anlamıyor tek bişi biliyor o da senin kokun. Ve Allah onu sana emanet etti. Çünkü ona en mükemmel annesi bakar. Onu kucakla sev olur mu? Annesi sevmezse istemezse o da üzülür annesi. Sen olmazsan başka kimsesi kalır ki geriye? Geçeceğini bil onun suçu yok. Onunla birbirinize sığındıkça geçecek… Allaha emanet olsun bebeğin ve senin güzel anne yüreğin ❤️

Merhaba öncelikle sana destek olmam için istersen iletişim numaramı verebilirim aynı durumları yaşadım eksiksiz ve fazlasıyla

@******* evet cok isterim nasil paylasalim iletisim numaralarimizi

@******* cok teşekkür ederim bazen hicbir yere sığamıyorum bu mesajiniz o kadar kiymetli ki Allah razi olsun desteginiz cok iyi hissettirdi

Annelik duygusunu hissedememissin kinamiyorum ama bence lohusa psikolojisi diye bişey yok tamamen kişinin kendi beyninde biten bı olay genelde lohusa psikolojisi diye diye insanların beyinlerini kemirdikleri için her doğum yapan kadına depresyondasin denilir halbuki bianda sorumluluk sahibi olunca zorlanabilirsin bı kaç gün bu çok normal ben doğum yaptım benim bebeğime şöylenmedik laf kalmadı çok çirkin bizim bebeğimiz çok güzel yaşlı kel kap kara neler neler daha yeni doğum yaptım bebeğimi her gördüğümde söyledikleri gelirdi gerçi hala daha aynı duygular içindeyim bebeğimin benden başka kimsesi yok bana muhtaç ben anneyim onu ben getirdim dünyaya diyerek büyüttüm sevdim kimse kucağına bile almazdı neden bilmiyorum şimdi bunu söyleyenler bebeğimi görünce ne kadar güzel çok tatlı diye sevmek istiyorlar kucaklarına dahil vermiyorum sen annesin güçlü olmak zorundasın o bebeğin sana ihtiyacı var kendine çeki düzen ver ilaçlarla olacak bişey değil bebeğin herşeyi hissediyor o yavruya haksızlık ediyorsun

Lutfdn bu mesaji okuyan ve bu durumu yasayan bir anne olursa bilsin ki geciyor selametli gunlerden yazıyorum size🥰