lohusa sendromu

Ben de aynı duyguları yaşamıştım çok zorlu bir süreç mümkün olduğunca kendinizi dinlememeye çalışın geçici bir süreç böyle düşünün. Ben yeni yeni atlatıyorum

@******* bebeğimi sevmek istiyorum ama bakarken zorlanıyorum ev işleri yemek vs aklıma erken mi yaptım acaba sorusu geliyor sonra kendime kızıyorum olmadan masum ki ama elimde değil

Biraz sabredersen her şey düzene giriyor bende tek baktım bebeğime emzirme zamanı gelince hiç istemiyordum emzirmek süt yetiyormu acaba diye düşünmekten şimdi 3 ayimiza girecek çok keyifli inan buyuyunce sana bir gulusu dünyalara bedel bu ruh halinden çıkın bence pozitif düşünün sonuçta başkalarına guvenipte çocuk sahibi olmuyoruz değil mi kendimiz doğurduk kendimiz bakacağız🤪😇

@******* ev isinimi dudunuyosun cidden zerre umrimda olmuyor yemegimi dusunuyosun yap 2 3 gunluk yemek bitti ev isimi salla gitsin bebeginin oldugu yeri temizle yeterlidir strese girecek birşey yoktur bunun için

Bizde 25 günlüğüz şuan başından beri ben ve eşim bakıyoruz evet bunları bende yaşadım hele ilk bebekse napacağını bilememek yalnız hissetmek buhran geçirmek bunlar oluyor. Ama geçiyor kimseler tutup motivasyon sağlamıyor kendi kendinize güçlenip ayağa kalkmanız gerek bende sezaryen oldum iyileşme sürecinde de tektim bol bol videolar izledim kitaplar okudum artık kimseye ihtiyacım yok bebeğim çok sağlıklı sorunu da yok isteksizlikler hormonal ama unutmayın o sizin bi parçanız bunu aklınıza getirin zamanla geçecek

@******* eşim evdeyken iyiym ama eşim işe gittiğinde evde tek kaldığımda olıyor ve ona bakmaktan kendim beslenemiyoeum bu durum nasıl düzene girecek bilmiyorum sizce ailemin yanına gitmelimiyim bi süreliğine

@******* aynı durumdayız bende 15 kilo falan verdim yerinizde olsam giderdim kolay değil bu şekilde ama direnirim yaparım alıştım aşarım diyosanız biraz daha dişinizi sıkın bebeğe odaklanın kafanızdaki sorulara vesveselere herneyse onları bi salın gitsin

@******* hamilelelik sürecinde de evdeydim pek dışarı çıkamadım şimdi de yalnız kaldım ve anlam veremediğim şekilde daralıyorum bilmiyorum gerçekten be yapmalıyım

Ben kendimi çok yanlız hissediyorum eşim hariç herkes yanımda oldu yardımcı oldu bana eşim hariç ama eşimin olmaması o kadar kalabalığa rağmen kendimi yanlız hissettim çok zor zamanlar bende geçiriyorum uykusuzluk yorgunluk bı yandan eşim hiç umursamıyor halen ayrı yatıyoruz gelmiyor yanımıza gece ağlıyor bebeğim duyuyor gelmiyor bakmiyo sevmiyo diyorum neden sevmiyorsun çok küçük daha falan diyor severek evlendik 7 sene olmadı çok istiyordu ağlıyordu anlamadım birden tedavisiz hamile olduğumu öğrendim ama bı değişti ki hamile kaldım kalali ilgisiz eve gelmiyor bazen şimdi doğru 24 gün oldu ilgisiz alakasız beni çok ağlatıyor çok ağır konuşuyor yemek yedi mi acmi yok mu demiyor demiyo ki bu kızım sütü kesilir demiyo ki bu lohusa bide çok zor doğumum oldu hiç uzulmedi bana bide beni düşün şimdi bile ağlıyorum kavga ettik nden böyle olduk ki çok zor zamandayim yanlız hissediyorum keşke eşim yanımda olsaydı da kimse olmasaydı .