Elika Bebek topluluğu
ne yapacağımı bilmiyorum
Arkadaşlar gerçekten içimi dökmek için yazıyorum çünkü çok doluyum. Ablam ve kardeşim birkaç gündür bizde kalıyor ve bu süreç benim için inanılmaz yorucu geçti. Sabah kalkıyorum, gün boyu ya dışarıda geziyoruz ya da evdeyiz ama ne olursa olsun bütün yük bana kalıyor. Yemek, temizlik, bulaşık, çamaşır, çocuk… Hepsi benim üzerimde. Bir şey söylediğimde ya geçiştiriliyor ya da “abartıyorsun” deniyor. Mesela birlikte dışarı çıktık, eve geldik, ben hem yemeği yaptım hem ortalığı topladım hem bulaşıkları hallettim. Ablam sadece salata yaptı ama ortalığı daha da batırdı. Sonra dedim ki ben çocuğu yıkayacağım, çok yoruldum siz toparlayın diye, bana “elimi bile süremem, önce çay içelim” dedi. Sinirlenip söyledim, bu sefer tripler başladı. Kardeşim zaten ablamın yanında iyice değişiyor, laf sokuyor, sorumluluk alınca da “giderim yurda” diye kaçıyor(kardeşim İstanbul’da okuyor ablam geldi diye geldi ama burnumdan getiriyor resmen. Ablam yokken çok iyi anlaşıyoruz) Evde düzen diye bir şey kalmadı. Kıyafetlerini ortalığa atıyorlar, topluyorum. Hatta ablam iç çamaşırını salon peteğine asıyor, uyarıyorum “ne var bunda” diye cevap veriyor. Valizinin kapağı açık oğlumun odasında valizi sutyenleri hep ortalıkta 😑Eşimde bu evde yaşıyor diyorum asla anlamıyor🤦 Bir de işin en kırıcı kısmı… Eşim, kardeşimin geç saatlerde dışarıda olmasından dolayı endişe ettiğini söyledi. Ben de iyi niyetle ablama söyledim, dikkat etsin diye. ( Eşim asla kötü niyetle söylemedi sadece dikkat etsin çok geç saatlerde çıkıyor bir sürü kadın cinayeti duyuyoruz falan dedi ) Ama ablam gidip bunu kardeşime anlatmış. Kardeşim bana tavır aldı, sosyal medyada bile gizledi beni. Hikayelerini kapatmış bana. Bugün ablamın telefonundan annemle konuşurken kardeşinden mesaj geldi. Açtım okudum, arkamdan konuşmuşlar, eşime laf etmişler. Üstüne bir de ablam dışarı çıkıyor, saat 15’te gidip gece 12’de geliyor. Ama gidip kardeşime “3 gündür buradayım, dışarıdan yiyorum” demiş. Halbuki birlikte adaya gittik, hesapları biz ödedik.( Ablam memur bu arada) Biz toplu taşımaya para ödemesin diye eşim kendi abonmanini verdi. İşe giderken normal kartına para yükleyip harcamayı kartından yapiyordu. Eşim hem Marmaraya hem tramvaya biniyor her gün. Oğluma sana ne hediye alayım dedi gelmeden oğlumda manyetik blok al dedi. Bende pahalı alma başka bişey al dedim önce bişey olmaz dedi. Bize gelince bende civilde indirimde 800 liraya düşmüş dedim. Bana dönüp “yarı yarıya ödeyelim” dedi. Kaldım böyle 800 liraya yeğenine hediye almaması beni o kadar kırdı ki. Üstelik biz bu kadar kıymet verirken 😑 İçimde çok şey var ama söylesem kavga çıkacak, söylemesem içime atıyorum. Gerçekten çok yoruldum. Hem maddi olarak sıkışık bir dönemdeyiz hem KPSS çalışmam gerekiyor ama kendimi sürekli onların peşinde koştururken buldum. Oğlumun gösterisine bile bugün kafam dolu gittim, keyfini çıkaramadım. Zaten gösteriye gitmeden gördüm yazdığı mesajları mesajlarda resmen beni ve eşimi yerin dibine sokmuş. Söylediklerimi çarpıtarak abarta abarta anlatmış. bugün gitti Siz olsanız böyle bir durumda ne yapardınız? Açık açık konuşur muydunuz yoksa mesafe koyup devam mı ederdiniz?
