Neden böyleyim

Lohusa sendromu bazen uzun ve yorucu oluyor geçecek merak etme bebeğinle konuş ve sürekli temas et kucağında uyut mümkün se sadece sen ilgilen

@******* sdce ben ilgileniyorum oyuzden daha zor aslında hiysuz bi bebek esimden destek gormuyorum cevrem de kimsem yok oturup ağlıyorum cogu kez:(

İnanki geçiyor benimde öyleydi hala lohusalık sendromu yasıyorsun muhtemelen artık hayatınızda bir küçük yavru var ve ona göre şekillenmesi gerek hayat sarıl bol bol geçecek bu günlerde

@******* sagolun inşallah gecer bu dönem çok moralsizim buyuzden :(

Benim de çevrem de kimse yok eşimden de hiç bir destek görmüyorum 2 aylık oğlum ama oğluma tutunuyorum en yakınım o şuan benim. Hele bi gülmeye başlasın bütün bunlar geçecek gözünüzün içine bakınca hiç bir dert tasa kalmıyor çünkü 😊

@******* ne guzel bende oyle baglanabilsem bebegime :/

Aynı duruöu bende yaşıyorum canım cok iyi anlıyorum seni dopum yapalı 20gün oldu ve ben hala bebeğimi kabullenemedim okadar kötü bir durumki ilk gunler oturup ağladım benim harıcımde herkes öpüp seviyo ama ben öpemiyorum sanli başkasının cocugu gıbı hala sanki ben doğurmadım sanki başkası dopurmusta kuxagıma vermiş onu seviyorum inşallah geçer bu dönem yoksa cok zor geeçekten bebekte tkilençyor bizim bu ruh halimizden

@******* evet cidden cok kotu durum surekli uyusun istiyorum alip dogru duzgun sevemedim simdiye kadar tez duzeliriz inşallah 😔

@******* inşallah canım

Oncelikle sakin ol ve o bi bebek illa ki aglayacak agladi diye panik yapma akisina birak nasil olsa susacak ten temasini fazlaca goster

@******* mom evet bliyorum ona merhametim sefkat sonsuz anne gibi.ama suan cok sevme durumu yok herhangi bi bebek gibi geliyoe bana

İnsanın alışmış olduğu bir yaşam var. Özgürlüğü var,kafanıza eseni yapabildiğiniz bir dönem oluyor çocuktan önce. Çocuk olunca haliyle ona göre yaşıyorsunuz. Daha çok yeni bebeğiniz alışırsınız tabiki,bir de zorlanıyor insan bir anda bir bebek geliyor hayatınıza büyük bir sorumluluk alıyorsunuz çok normal sabredin

Lohusalık öyle. Hemen bitmiyo cnm emin ol geçecek şu an hala hormon etkisi devam ediyo eminim zorlu bir süreçten geçtin içini ferah tut annelik kolay degilki yanlız kalmamaya çalış bebeğin için kendin için oku üfle dua et duanın gücüne inan kendine inan herşey çok güzel olacak diye kendine olumlu telkinler ver sen çok güzel bir annesin unutma ve sana muhtaç bir mucize var o senin mucizen siz birlikte güzelsiniz sağlıkla aşkla büyüt canım hissettiklerin için de kendini suçlama normal bunlar geçecek eski hayatına gelincede eminim bebeğinle daha güzel hayatın olacak❤️❤️

@******* evet rahatlik sonrasi zorluk olunca birden boyle oluyor birde eş destegi olmayinca 2ye katlanıyor malesef gecicek diye umut ediyorum kendimi teselli ediyorum

@******* eşim normalde iyi bir insan ama cok tembel zora gelemiyo bu konularda cocuk avaz avaz bagirirken aglamaktan mahvolurken bizi o halde birakip giden insan tek başıma yapamıyorum cok agir geldi bana belkide o yuzden cocuk bakmak bi yardım edenim olsa bu kadar sogumazdim bebegimden

@******* mom 🧚🧚 malesef depresyondayim bitmedi bir turlu dua ediyorum surekli ağlıyorum bebegimde bu ara cok huysuzdu surekli ağlıyordu iyice bunaldim daha cok suruklendim bu duruma. Cok sagol canim sözlerin biraz olsun iyi geldi bana gececk inşallah bu günler 🤲

@******* ne zaman kendini yanlız ve çaresiz hissedersen bebeğine bak canım emin ol o senden daha çok çabalıyo dünyaya adapte olmak için hala kendini anne karnında sanıyo çünkü bunlar geçecek ve okadar çok seveceksin ki koşulsuz sevgi neymiş evlatlarımızdan öğrencez Rabb'im hiçbir anayi evlatsiz hiçbir evladı da anasız bırakmasın çünkü 9 ay sadece senin kalp sesin ona iyi geldi sarılmaya devam et canm bebeğine ikinizede iyi gelir ❤️❤️🧿 sen çok güzel bi annesin cnim iyiki varsınız ❤️❤️

Ben de öyleydim. İlk başlar da emzirirken bile mecburi gibi hissediyordum. Sonra 32 günlükken ağlaya ağlaya morardı. Sonra da o morarmayla bir durdu. Bayıldı gibi oldu. Ölüyorum sandım korkudan. Ona bir şey oldu diye elime ayağıma dolaştı. Meğersem gaz sancısından öyle olmuş yavrum. Onu sarıp sarmalayarak kucağım da hastahaneye götürüp koridor da çaresizce bekleyince gerçekten kaybedebilirdim diye diye aklım başıma geldi. Şimdi 5 ay 8 günlük oldu. Sabaha kadar uyutmayınca onunla eğlenip gülüyorum. Her anı dolu dolu geçiriyorum. Bu tarz durumlar da eşlerin desteği çok önemli ama. O geceye kadar eşim de uzaktı. Doğum yapmışım bu yaşa kadar çıkmayan dümdüz karın okka bel olmuş kapkalın sürekli bir terleme süt akıntısı saçını tarayacak fırsat bile yok. Neyse o geceden sonra eşim de düzeldi. Şimdi hep beraber iyiz çekirdek ailemle.

Dua et canim geçecek inşallah. Bebeginin gülümseyecegi yürüyeceği günleri düşün hayal kur😊