nefret ediyorum her şeyden
özür dilerim anneler ama hayatımda aldığım en kötü en zamansız kararmış çocuk yapmak yani hiç bana göre değilmiş halbuki ne sevinmiştim duyduğumda yani bebeğimi çok seviyorum gerçekten ama bezdim artık ağladığında sinir katsayım artıyor. ya uyandığında sessizce dursa yerinde anakucağında mesela işime gücüme bakarım bi süre ben de ama uyandığında sadece mızmızlanıyor sürekli onunla uğraşmak zorunda kalıyorum 2 aylık olmak üzereyiz hep böyle mi gdecek bebeklik dönemi hiç sevmedim anneliği ben

