okadar doldum ki
hanımlar gerçektende artık psikolojik desteğe ihtiyacım var hiç birşey alamıyorum yapamıyorum eşim hiç birşeyi umursamıyor uzun zamandır doğru düzgün kıyafetim bile yok ne bir özel gün kutlanıyor ne güzel birşey oluyor hayatımda hep aynı çocuğa bak akşama kadar evde yemek evin işi ne bir el sagliklgi nede bir ihtiyacın varmı diye sormak var çok zoruma gidiyor inanın ki ailem uzakta kimseyi tanımam etmem bunalımda hissediyorum evlenmeden önce daha güzeldi herşey sanki ne bileyim benim kendi ailemde çok durumu iyi değildi ama herzaman oluru neyse onu yapıyorduk şimdi ise en ufak birşeyi alamaz oldum yapamaz oldum dışarı bile çıkarmıyor eşim aileme gitmek istedigimde de izin vermiyor

