Elika Bebek topluluğu
Öyle çaresizim ki...
Hanımlar biraz uzun olacak ama okuyup, fikir verirseniz çok sevinirim. Büyük kızım şu an 3 yaş 9 aylık. Her zaman zor bir çocuktu ama şu son 9 aydır artık çok kötüyüm. Bardağını yarıdan fazla su içecek doldurursak olay çıkar, bardağı ıslanırsa pis oldu bu der bağırır çağırır. Asla başkasının tabağından yemek yemez olay çıkar. Belli rutinleri belli kırmızı çizgileri var biz bunalrı aşmaya bile yanaşamıyoruz. Bir şeye kızdığı zaman ağlamaya, bağırmaya başlar ve kendi sakinleşene kadar iletişime asla açık olmaz. Ben annesi olduğum için nasıl yaklaşılır nasıl konuşulur biliyorum ama bu hafta öğretmeni artık benimle konuştu. Kadın anlatıyor diyor ki elimde mavi oyun hamuru var ben mavi istiyorum diye ağlamaya ve bağırmaya başladı baksana elimde mavi var, beni bir dinler misin diyorum asla susturamıyorum bakmıyor gibi. Bunlar neyse tolere edilirdi de bu bir kaç gündür durup durup ben pis kızım, ben kötü kızım deyip duruyor. Anlatıyorum inanın sabırlı ve dikkatli bir anneyim "hayır kızım öyle deme sen benim şöyle akıllı, böyle güzel huylu kızımsın. sen çok güzel resim yapıyorsun mesela ben çok seviniyorum" gibi konuşuyorum ama yok. Mental olarak inanın çok yoruldum. Hep farklıydı biliyorum 2 buçuk yaşında okumayı 3 yaşında günlük ingilizce konuşmayı ve binlerce kelimeyi kendi kendine çözdü. 1 söylenileni ve yapılanı asla unutmaz mesela. Gerçekten yaşının özelliği mi bu kadar inadı ve çizgileri olması yoksa ben mi artık bir psikolapa götürmeliyim bilmiyorum. Anneler lütfen bir akıl verin
