psikolojim mı bozuk 😔
kızlar çok yetersiz hissediyorum. sabah kızım ağlıyorken sadece baktım ona konuştum başta sarılmaya çalıştım kucağıma aldım kızdım ettim susmadı. babası küçük kardeşini uyutuyordu rahatsız ediyor diye izin vermedim ama yarım saat rahat ağladi. götürdüm uyudu hemen. bazen kalbimin katılaştığını düşünüyorum böyle ağlarken eskiden olan ben onu ne yapar eder susturdum şimdi iki yaş sendromudur diye bekliyorum öylece başında. eltim geldi neden ağlıyor dedi her zaman ağlıyor dedim. götüreyim ağlamasın sustururum dedi ben dedim bişey olmaz kalsın çünkü ben onu hep ağlatan kişi gibi hissediyorum sonra ben başarısız anne oluyorum sonra. Birinden yardım almak iyidir ama bu sefer de benim sözlerim etkisiz kalıyor onda. benim kurallarıma da uysun istiyorum. Kahvaltı etmedi çok erken uyandı sütten kesiliyor tuvalet eğitiminde sağa sola işiyor. benim için sorun değil işemesi ama laf ediyorlar götür orda tuvalett yapsın diye. Ona bazen sert davranıyorum sonra özür dilerim diyorum öpüyorum ama yine de o küçük kalbini kırdım diyorum. en güvende olması gereken yer onun için o an acımasız bir yer oluyor. Kafam çorba gibi. ve biliyor musunuz ben annemi de çok özledim kardeşlerimi de ama biletler çok pahalı maddi durumum yetersiz kalıyor ne yapacağımı bilmiyorum. eşim göndermeyi çok istiyordu ama olmuyor ne annem gelebiliyor ne ben gidebiliyorum 😔 İçimde kocaman bir hüzün özlem kızgınlık var bu durumların sorumlusunun ben olduğunu düşünüyorum

