Sadece içimi dökmek istedim gece saat 4:10

Hep derim çok zor çocuk büyütmek. Allah yardımcın olsun. Ben ilk bebegimde aynı sen gibiydim . Gece ağlamazdı sadece. Ama gündüz, off şöyle kucağımdan indigi an yoktu bensiz asla uyumazdı hiçbişey yapamazdım tüm işlerim kalırdı. 1 yaşındaydı kucaktan inmezdi o kucağımda ev süpürürdüm. Her ağladığında ben kendimi öyle bi strese sokardım ki. Sanki hiç susmayacakmış gibi. Şimdi ikinci bebegimi aldım kucağıma. 2 aylık oldu, ilk oğlumda 2,5 yaşında. Artık o kadar tecrübeliyim ki. Ağladığında kendimi yormuyorum. Su akıp yolunu buluyor diyorum. Herşey geçiyor hepsi geçiyor. Ben tüm zorluklarda hep şunu düşündüm. En etkili şey bu “ Evet belki şuan çok zor bi an yaşıyorum. Ama bir saat hadi olsun 3 saat sonra böyle olmayacak. Belki diş çıkarıyor belki hasta oluyor belki başka bişey. Ama bu da birkaç aya düzelicek böyle olmayacak. Evet bebegim kucağımda kendime hiç vakit ayıramıyorum saçımı bazen tarayamıyorum, ama onun en güvenli limanı benim. Bu günler bi daha geri gelmeyecek bi daha 9 aylık olmayacak. O yüzden her anı doya doya yaşamalıyım. “ Bu kelimeler benim dönüm noktam oldu. Ben bu şekilde kendime geldim. Sonra başladım araştırmaya. Ayına yaşına uygun oyuncaklar aldım eğitici aktiviteler yaptık. Gezdik dolaştık eğlendik. Herşey geçicek. Biz anneler güçlü olmak zorundayız. Sen güçlü olucaksın, bebegin için yaşadığın her zorluk sana tuz biber gibi gelicek. Mutlu olacaksın, olacaksın ki bebeğin seni mutlu hatırlayacak. Hepsi geçicek teselli etmek için söylemiyorum. Gerçekten geçiyor. Sabır sabır sabır.

@******* soruya cevap yazmak için girdim ama yazınızı okuduktan sonra söylenebilecek hiçbişey kalmamış hayranlıkla okudum resmen çol güzel yazmışsınız elleriniz dert görmesin bence sadece senin yazını okuyup içini ferahlaması yeterli olacaktır