psikolojikmen çökük durumdayım biliyorum çok uzun bir soru oldu😢😢
kızlar ben mi bir şeyleri abartıyorum yoksa olaylar cidden çekilmez halde mi...??? biz iki elti ve kaynana kayınbabayla aynı evde yaşayan aileyiz iki görğmceakynana kayınbaba kayınbirader elti ben eşim ve oğlum büyük elti benim... 🥲🥲🥲 birkaç ay önce kayınvalidem dedi ki eşleriniz içli köfte istiyor kalkın yapalım benle eltim dedik tamam sıkıntı yok büyük eltimi de çağırdılar yemeğe o da erkenden geldi yardım etmek için onunda dört çocuğu var neyse biz baya bir içli köfte yaptık dört kişiyiz ben yeni hamile olduğum için bana dediler ki sen iki saat elini hamura vurma rahat otur yavaş yavaş kızart köfteleri dediler çünkü mutfak biraz dar oturacak yer yok sen masada otur köfteleri kızart dediler neyse ben oturdum kızartıyorum biri köfteleri şekil veriyor çünkü biri dolduruyor herkes bir iş yapıyor ben de oğlumu salona gönderdim görümcem baksın diye normalde kendisi bakar işim varsa ver bana yenge benbakayım sen işlerini hallet der o günde öyle yapar diye alışkanlık olduğu için yanına gönderdim çobuk etrafında dolandı dolandı durdu bende dedim oynatıyor falan diye sonra ben köftelere daldım biz iki katlı bir evde oturuyoruz üst katımızda ev sahibi var ama yurt dışında yıldan yıla geliyor kimse yok diye bizde kapıyı açtık ki koku dağılsın eve sinmesin diye onda benim oğlum iki yaşında değildi ben köfteleri kızartırke. görümcem telefona dalmış büyük eltimin kızıyla brnim oğlumda aşağıya kadar inmiş kapıyı açmış kilit kısmı aşağıda olduğu için dışarı çıkmış Allah'tan yoldan geçen bir adam görmüş zili çaldı çocuğunuz dışarda diye ya o adam zili çalıp söylemeseydi ya benim oğlum sakoğın başına kadar gidip köşeyi dönseydi veya biri kucaklayır küçük bir şekerle kandırsaydı ben bunu. sorumluluğunu nasıl kaldıracaktım umrunda bile değil hâlâ uzanmış ay çocuk aşağı mı indi diyor sinirimden cinnet geçirdim akşam oldu ben salonda yokken fısır fısır olayı konuşuyorlardı bende dedim ben evimi ayırmak istiyorum dedim herkes bir anda sustu eşim ne diyorsun durduk yere nerden çıktı ev meselesi dedi olmaz öyle şey demeye getirdi bende dedim karışma sen senin yapmadığını ben yapacam pazar günü annemleri ziyarete gittiğimde abimle ev bakmaya gidecem dedim ev mev yok dedi ben bir yere ayrılmıyorum dedi bende sen otur ananın evinde ben giderim evi tutarım çalışır evime bakarım sende ananın dizinin dibinde otur dedim sinirlendim normalde eşim benden taraf olur her konuda ama ev konusuna gelince adam tersine döner her zamanki gibi bende dedim senin sokağa atacak çocuğun olabilir ama benim sokağa atacak çocuğum yok ben sizin yemeğinizle uğraşırken kardeşin çocuğu oyalayacağına devrilmiş telefona bakıyor dedim sofraya da gelince herkesten önce oturuyor herkesten sonra kalkıyor en iyi yemek onun önüne indiriliyor yarıdan da doymaz diye bir tabak yemek saklanıyor bacak kadar kıza dedim o zaman kalksın kendi yapsın yemeğini kendi yesin dedim iş lafa gelince ben el kızıyım o zaman ben size hizmet etmek zorunda değilim dedim eşim benle konuşmaz oldu iki gün boyunca sadece kendime ait bir evim olsun istedim diye sesim çıkmadı bir sonraki gün kaynanam hastaneye gitmesi gerekiyordu evli olan görümcemi fiş doktoruna götürmek için kayınbabam beni aradı aynı evdeyiz huyudur gelip odanın kapısını çalmaz arayıp istekte bulunur çay kahve vs ister beni aradı uyuyordum uyku sersemi evet dedim telefonu açar açmaz evet mi derler dedi sinirli şekilde ne diyeyim dedim evet deidm bunun neresi ters geldi sana dedim sustu bana kahve yapar mısın dedi tamam dedim kapattım kahveyi yaptım verdim odadan tam çıkacağım dedi kızım otur karşıma konuşalım tamam dedim anlatmaya başladı vay sen ayrı evi niye istiyorsun vay bilmem ne ben sabaha kadar uyuyamadım vay ben o an ev istediğimi söylediğimde ya kalp krizi geçirseydik bilmem ne ben dedim kalp krizi geçirseydij o Allah'ın emriyle olurdu benim o cümlem vesile olurdu dedim sustu millet bizi kıskanıyormuş iki gelini bir evin içinde yaşatıyormuşlarda bilmem nelerde kaynanama cevap vermişim de ben dedim sen önce milleti bırakta kendi karının oğlunun yuvasına yaptığına bak ben eşimden uzaklaştım senin karının yüzünden yaptıklarını bir bir yüzüne söyledim eteğimdeki bütün taşları döktüm sesi çıkmadı hakkımdır benim dedim bugün ya da yarın ben illaki bu evden ayrılcam ama sabrın sonu selamete gitmeyecek o belli dedim çünkü oğlun ya benden vazgeçecek ya da sizden dedim çünkü benim artık tahammül edecek sabrım kalmadı ben hâşâ hz.eyyüp değilim dedim oğluna nasıl bir huy öğretmişsiniz ki dedim ayrı ev konusunu açınca bana düşman oldu karşısına oturup konuşuyorum adam beni görmezden geliyor deidm ne güzel akıl vermişsiniz dedim sesi çıkmadı ve hala o olayın etkisindeyim bunun gibi bir çok olay oldu ama şahsıma saygısızlık olarak onları da söylemeye dilim varmıyor bu en basiti diye bunu anlatıyorum sizce bu dediklerimde haklı mıyım haksız mı siz olsanız ne yapardınız sudarmıydınız yoksa benim yaptığım gibi eteğinizfeki bütün taşları döker miydiniz....
Psikoloji
