sıkılıyorum yardım..
sanki kalbim bedenime dar geliyor böyle derin derin nefes alıyorum içimde bir sıkıntı bir durgunluk var gerçekten robot gibi bir hayat yaşamaktan sıkıldım bunada çok şükür tabiki rutin nimettir ama inanin iki çocuk, ben ve ev baska bir şey yok eşim sabah erkenden gidiyor akşam 10 da eve geliyor gelenim yok gidecek yerim yok merkeze uzak yerde yaşıyorum canım çok sıkılıyor bunaldım artık asla sosyallesemiyorum hiç çevrem yok bir tane bile arkadaşım yok 4 yaşında oğlum var çok inat bir çocuk asla sözümü dinletemiyorum artık bıraktım ona bir şeyler anlatmayi da 5 aylık kızım var oda bebek malûm sürekli ilgi istiyor ben ise kendimi salmışim kilo almışım bakımsızlasmisim eşim ara ara laf çarpıyor yok kendine bak yok balina oldun moralim bozuluyor ama delilige vuruyorum sanki beni ve çocuklarımı bir kafese hapsetmisler burdan çıkacak yer yokmus gibi kendime çevre yapmak istiyorum psikolojimi düzeltmek hayata baglanmak istiyorum napicam nerden başlıyacam bilmiyorum ben önceden böyle değildim 2 sene içinde böyle oldum yakın cevrem sağolsun psikolojimin içine ettiler şimdide kendimi toparlayamiyorum kızlar kendimi telefona veriyorum bol bol oyun oynuyorum artık onlardan da sıkıldım birisi arasa konussam diyorum ama sonra konuşacak vakit bulamıyorum saçma sapan bir döngünün içindeyim kusura bakmayin dedim ya hiç arkadaşım yok dertlesebilecegim kimse yok o yüzden size içimi dökmek istedim öyle bir sıkıntı var ki sanki kaburgalarim birbirine giriyor kafam patliyacak gibi oluyor fiziksel anlamda da böyle yani artık vücudum tepkime yapıyor 🥺

