siz olsanız ne yapardınız
hanımlar ben yaklaşık olarak bir yıl maddi sıkıntılar çektim.doguma bir ay kala eşim bisikletle kaza yaptı 6 ay yatti.ama bu süreçte benim aileden başka kimse yanımızda olmadi.gorumcem biseyleri bahane edip kaza geçirdiğinde bir hafta sonra gelebildi.ve altında arabaları var.neyse eşim sonradan toparlandı derken bu sefer ev sahibi evden çıkarttı.ben gelicem dedi.mecburen gorumcemin yakınında kullanılmayan bir gece kondu bulduk .Boya alçı falan biraz adam edip o sobalı evde kaldık.bize var olan sobasini bile istediğimiz halde vermedi.yani bizi bosverin bebeğim için bile vermedi.ne zaman çağırmak bi bahane buldu .hastayken gelip bebeğimi öpüp hasta etti.yirtik kirli pantolonları eşim e giyer diye getirdi.yine de kalbini kırmadım.sonra bir gün biz bebeği öpme dedik diye bir de bize geleceği gün müsait değildik diye kaynimi aradi bizi şikayet etti.sonrq aramiz bir şekilde düzeldi ama ben bunları sindiremedim.yani bahçesinden çürük elmaları getirmesi.yirtik pantolon kirli pantolon getirip makinaya atarsın giyer demesi saygısızlığın i kaldıramıyorum. o zamanlar inanın bebeğim bir yaşına girecek bir şey alamadım diye kaç gün ağlamıştım..velhasıl kelam o çoğu kişinin kalmayacağı alçak rutubetli evden kurtulduk. taşınacağımız gün gelip eşime kontör yukletti.ben yardıma gelirim deyip daha uğramadı.komsum el attı.bebegim ki hiç durmayan sürekli bana yapisan bir çocuk..gelmedi.ise dalmışım namaz kilmisim falan dedi.tasindiktan sonra da yok evi bilmiyoruz falan dedi.ve yürüyerek bile aramiz 15 dk.simdi ramazan girdi.iftara çağırayım diyorum içim almıyor.cagirmayayim diyorum eşime haksızlık mı olur .bilmiyorum kendimi onun yerine koymaya çalışıyorum

