SORABİLİRSİNİZ 😊

Mesleğiniz ne

@******* aile ve ilişki koçuyum ayrıca kisisel gelisim yazarıyım

@******* Ne yazık ki bazi insanlar elde edene kadar deger verirler elde ettikten sonra sevgileri azalabilir veya bitebilir. Tabi ki seviyor sevmiyor gibi bir yorum yapamam ama anlatimlariniza dayanarak şunu söyleyebilirim size olan duygusal bagini yuksek oranda kaybetmis gibi görünüyor. Aslinda burada kusurlu olan siz degilsiniz yalnızca esiniz zoru seviyor ve kolay olan hicbirsey onun ilgisini cekmiyor bu sizinle degil onun cocukluguyla alakali olabilir. Muhtemelen annesi zor bir insan olabilir veya annesiyle iliskisi kopuk ilerlemistir size tavsiyem özgüvenli olun kendi sinirlariniz olsun gel dediginde gelip git dediginde gitmeyin kendi tercih ve kararlariniz olsun bu demek degil ki zitlasin asla bunu onermiyorum ama saygi cercevesinde gerektiginde hayir demesini bilin ve ilgiyi azaltın

@******* kizim💖 sabri ve saygisindan rahatlikla anlayabilirsiniz sevgi yoksa tahammülde yoktur pire deve olur sevgi varsa asilmayacak sorun yoktur develer pire olur. Bu demek degildir ki seven insan hic mi tartışmaz kavga etmez elbette ki hayir bunu soylemek mümkün degil çünkü hepimiz insanız fakat genele yayilmis bir tahammülsüzlük varsa duygusal bağda sorun var denebilir. Ayrica sevginin farkli bir belirtisi sevincinizle sevinir üzüntünüzle üzülür. Üzülmesinize kırılmanıza dayanamaz sorunu cozmeye çalışır.

Merhaba🌹 Oğlum 2 yaşına girmek üzere çok aktif ve çok meraklı bir bebek hiç yerinde durmuyor bütün gün evde ben bebeğimle ilgileniyorum akşam eve eşim geldiğinde hep bi memnuniyetsizliği oluyor of sıkıldım yoruldum gibi şeyler söylüyor her bebek gibi benim oğlumda babasıyla oynamak vakit geçirmek istiyor birazda darlıyor ama benim eşim hep yatmak hep telefonla oynamak istiyor hiç çocukla vakit geçirmek bakmak istemiyor tuvallete bile rahat giremiyorum 2 dakika sonunda gel ben sıkıldım diye sesleniyor çok yoruldum artık bu durumdan hep benim ilgilenmemi hep benim bakmamı istiyor sanki bu çocuğu ben başka yerden getirmişim onun çocuğu değilmiş gibi defalarca düzgünce konuşmayı denedim tamam diyor sonrasında yine aynı ben 7/24 ilgileniyorum zaten pek uyuyan bir bebekte değil ama ben sabrediyorum kendisi hiç sabır edemiyor şöyle söyleyeyim size dün oğlum babasını oynamak için odasına götürmek istedi babası gitmek istemeyince şarjda olan telefonunu çıkardı babasına verdi telefonsuz duramadigini çocuk bile anladı artık telefonu verdikten sonra elinden çekti kaldırdı babasını inanın ki o kadar çok üzüldüm ki dünden beri çok zoruma gitti çok ağladım işten eve geldiğinde eve bi kasfet çöküyor beş karış suratla giriyor ben yoruldum oram ağrıyor buram ağrıyor her gün bu şekilde işi çok yorucu bir iste değil ben ondan çok yoruluyorum evde o oturarak çalışıyor yani günde 3 saat oturuyorsa 2 saat ayakta gibi . Ne yapacağımı şaşırdım artık bir yaşına kadar babası hiç ilgilenmedi zaten oglumda babasına gitmek istemiyordu ağlıyordu onun kucağında hiç baba ilgisi görmüyordu iki dakika opuyodu seviyordu sonra al diyordu çoğu tartismalarimiz bu yuzden o rahat uyusun diye salonda yatıyor cocuk uyandiginda o uyanmasin uykusu bolunmesin diye. Ben sabaha kadar 10 defa uyanıyorum ve uyandığında da hemen uyuyan bir bebek değil

Bızım İkinci evliligimiz ılk eslerımızden bırer kız ve erkek cocuklarımkz var ortak 2 yasında cocugumuz var. Sorum şu esımın ılk esı aradıgı zaman cocukları hakkında ne olırsa olsun eskı esının soyledıgı yapılır ve hayır dıyemez. Ben 6 senedır ogullarına bakıyorım ama soz hakkıö olmuyor. Kesinlikle soyledıgımı duymuyor benım. Bu da degersızmısım gıbı hissetmeme sebeb oluyor. Sızce ne yapmalıyım.😟Son zmanlarda degersız sevgısız hıssedıyorum. Konusamıyoruz. 3 yıl oncesınde annesındeydı velayetı okuşa yazdırmak ıcın dava acalım dedim zor ıkna ettım kazandık ladın dunden vermeye razı. Hala kadının sozu gecıyor. Tamam annesı ama oyle anne olmaz olsun cocukla ilgilenmiyor sadece aramızı bozmak ıcın sacma sapan seylerdrn arıyor bız kavga ediyoruz

@******* Mom👶🏻 yanj yorum yapmak istemezdim ama okuyunca kayıtsız kalamadim çocuğun baba sevgisi görmüyor muhtemel sende ilgili görmüyorsun size ilgi ayırmayan sevgisini esirgeyen bı dışarda aktivite yapmayan adamla neden hala aynı evi paylaşıyorsunuz madem bu kadar düşkün telefona bence birakin gitsin yada siz bebeginizle gidin bütün sorumluluk sizin omzunuzda en çok siz üzülüp yıpranıyorsunuz böyle bı evde bebekte sağlıklı buyuyemez üzgünüm

@******* @******* Mom👶🏻 Gizem hanim amaciniz kötü degil anlayabiliyorum fakat birçok vakayla karşılaşmış bir insan olarak size katılmıyorum bir evliligin bitmesi maalesef bu kadar kolay degil kolayda olmamali. Beş kez evlilik yapmis bir adama sormuşlar mutlu musunuz diye hayir demis simdiki aklim olsaydi ilk esimle devam ederdim çünkü ilk eşimdeki problem ikinci esimde yoktu ama farkli bir problem vardi üçte daha farkli bir problem vardi 4 te daha baska bir problem vardi 5 te ise daha farkli bir problem diyerek cevap vermis. Aslinda bu hayatta kimler kaybediyor deseniz bir kisisel gelisimci olarak fazla mükemmelliyetci insanlar derdim. Karsimizdakinden her konuda mukemmel olmasını bekleyemeyiz çünkü biz insaniz elbetteki hatalarimiz olacak fakat bu bizim tamamen yaşam tarzımızı etkiliyorsa orada bir oturup düşünmek gerek. Size gelince karans mom öncelikle kendinize şunu sorun eşiniz sadece size karşı mi boyle yoksa kişilik yapısı mı bu? Eger kisilik yapısı buysa aslinda problem sizle olan iliskisinde degil kendinde veya cocuklugunda fazla aldigi negatif yada alamadigi pozitif duygulardadir. Bir evlilik iki sekilde bitirilebilir ilki karsidaki narsist azarlayan bagiran cagiran surekli kendini hakli gören ve surekli sizi suclayan bir eş ise bu sekilde sürdürmektense saglikli bir sekilde bitirmek dogru olabilir ikincisi evlilikte hic sevgi kalmamis ise ve kendinzii duygusal acidan tamamen yalniz hossediyorsaniz karsinizdakinin sevgisini hic hissedemiyorsaniz burda da bitirilebilir ama bana sorarsaniz anlamaya çalışın ve sabır gosterin derim. Esiniz sevmediği icin degilde çocukluk yillarinda sevgi alamadığı icin tanimadigi duygulari yansitamiyor olabilir veya disaridan gelen stresten ötürü pozitifligini kaybetmis iyi duygular gelistiremiyor olabilir. Size tavsiyem suclamadan yargilamadan bagirip cagirmadan ona sorun ve anlamaya çalışın anlarsaniz duygularinizi daha iyi yonetir ve provlemi daha kolay çözersiniz. Sevgilerle...

@******* öncelikle ben bir kisisel gelisimciyim belki ne alaka diyeceksiniz ama isin dini boyutunu söyleyeyim şöyle bir hadis duymuştum annesiyle çocuğunu ayıranı ALLAH mahser günü sevdiklerinden ayırır diye yargılamak amaçlı söylemiyorum ama bir çocuğun yeri annesinin yanıdır en büyük hatayi burada yapmışsınız karşı taraf cocuklari vermis olsaydi dava acmak zorunda kalmazdınız Bunu bilincaltinizda karşı tarafa karşı galibiyet kazanmak icin yapmis olabilirsiniz ama oldukça tehlikeli bir eylemde bulunmussunuz. Eşiniz kendi hayatiyla ilgili kararlarda eski esiyle karar veriyorsa tabiki büyük bir sorun var derdim ama çocuklar konusunda elbetteki esas söz hakkı öz anne ve öz babanindir. İnsanlar eşini degistirebilir fakat çocuğunun anne yada babasını değil esiniz doğru olanı yapıyor.

@******* oncelıkle cocugu annesınden ayırmadım zaten 5 aylıkken annesı baska adama gıtmıs evlenmıs. Ben 5 sene önce geldıgımde cocugu ben bakmaya basladım annesı kesınlıkle bakmadı bakmak ıstemedı. Bende anneyım ayırmak ıstermıyım aksıne annesınle gorusturmek konusturamk ısteyen bu ugrasları yapam benım. Annesınle konuştum okula yazdıracagız velayet onda oldugu ıcın skntı oldugunu soyledım anne gelemdıgı ıcın zor oldugu soyleöıs mudurler. Ayrıca anneye sen yazdır senın yanında okusun dedım annesı kanul etmedı ben bakamam ben okutamam dedı. Anlıcanız ayıran yok aksıne anneyle oglunu kavusturmaua calısan anneyım. Boyle düşünmenıze uzuldum

@******* ayrıca kemdı keyfı ıcın bırakıp gıden anne annelık yapamaz kesınlıkle. Sadece sıze danısmak ıstedım yanlıs anlasıldım sormamıs kabul edın. Ben esımın ogluna annelık yapıyorum ömür boyuda yaparım evladmda ayırmadım ayırmamda. Kendı annesının yaomadıhı amnelıgı yapmaya calısıyoruö mevlam goruyor. 🤲🤲🤲🤲

@******* bağırıp çağıran azarlayan biri değil evet yapısı bu şekilde yetiştirilme tarzı bu ailesinden bu şekilde görmüş bir seferinde ailesi tartışmamıza şahit oldu konuda benim bebeğim alt açma sırasında duran bir bebek değil adeta çırpınır aşırı derecede ağlar altını alana kadar ter içerisinde kalırım gerçi coğu bebekte bu şekildedir diye düşünüyorum yani sabit durmayı asla sevmez o günde bebeğim altına yapmıştı kocamda kokuyor al altını dedi tutta alayım dedim kaynanam birden erkek alt mı alırmış gibi bir şey söyledi bende evet alır neden almasın babası değil mi ben olmadığım bir zaman ne olacak benim gelmemi mi bekleyecek çocuğun altı pisken dedim istiyosan çocuğa da o baksın evin işinide o yapsın erkek çocuk mu bakar diye cevap verdi bende baksın ne olacak onunda çocuğu değilmi ben bu çocuğu geldiğim yerdenmi getirdim dedim o sırada eşim sustu tabiki aslında annesi bana baya bi içindekileri biriktimiş :) sebebi ise benim ona hiçbir şekilde çocuğum hakkında birşey sormamam ve çocuğum hakkında söz sahibi olmasına izin vermemem tavsiye adı altında yapmış olduğu dayatmalara kulak asmamam herkesin hayatında bir kaynana faktörü vardır fakat ben herşeye kulak asan yada susan biri değilim hiç olmadımra çünkü ben çocuğuma doğduğu günden itibaren tek başıma baktım dediğim gibi uyuyan bir bebek değildi sabahlara kadar ben oturdum ilk 4 ayına kadar sürekli ağlayan gazlı gece boyu uyanık kalan sabah'6da uyuyup 10 da geri uyanan ve öğle uykuları hep,15, dakika süren bir sonraki günde aynı döngüde olan bir bebekti bir günden bir güne birşeye ihtiyacın var mı bir kap yemek gondereyim mi ( 3 sokak ötemde oturduğu halde) sen uyu ben çocuğa bakayım gibi herhangi bir destekte bulunmayan bebeğim 3 aylıkken taşınma sürecimiz oldu onda bile gelip bir koliye bir tane birşey koymayan uzaktan yönetmeye çalışan tek işi akıl vermek olan bir insana ne kendi hayatımda nede bebeğim hakkında söz hakkı tanımayacaktım tabiki de. Bir kaç ay öncesine kadar eşimle bunun için tartışıyorduk o niyetinin kötü olmadığını tabiri caiz ise patavatsız olduğunu söylüyordu bende niyeti kalbinin iyiliği Allahla onun arasında olduğunu ve benim davranışlarıyla konuşmasıyla ilgilendiğimi söylüyordum ki bence bu şekilde şu sıralar aramızda üçüncü kişiler yok problemimiz sadece ikimizin arasında. maalesef bir çocuk dünyaya getirdiğimizde onun bebek olarak kalmayacağını yetişkin olup ileride kendine aile kuracağını ve o ailenin babası olacağını unutmadan yetiştirmek lazım mesela eşime hiç sorumluluk verilmemiş kıyafetini olduğu yerde bırakır dağınıklığa ve rahatlığa alışmış aman sen elleme ben yaparım aman sen toplama ben toplarım gibi gibi şeyler söylendiği için tam bir birey olamamış açıkçası benden de annesinin yaptığı şeyleri onda bulduğu rahatlığı arıyor 3.5 senedir ben duzeltmek için direniyorum ve hâlâ aynı şekilde devam etme çabası var hâlâ birşeyleri yapması için söylemem gerekiyor. Yavaş yavaş kendi sorumluluklarını farkına varmaya başlıyor işte iş yetiştirmekte bitiyor diye düşünüyorum hem nasıl anlatırsan onu yapar hemde gördüğünü yapar ama sen birşeyin doğrusunu anlatıyorsun babandan yanlış birşey görüyorsan aklın var fikrin var bazı şeyleri idrak edilebilir diye düşünüyorum ama hem anlatılan hem gördüğü bu şekilde olunca benimde bu yaşa gelen bir adamı eğitme gibi bir şansım yok ben ona sadece yapması gerekenleri yapmasını söylüyorum yani kirli sepeti çok uzakta değil mesela banyoda kirli sepetinin de üzerine kilit vurmadım koymasın diye eli var kolu var çok şükür onu oraya atabilir yada içtiği su bardağını yediği yemeğin tabağını masadan kaldırabilir he o bunları yaptığı zaman benim hayatım kurtulmayacak ama beni duyduğunu görmüş olucam en azından ki hâlâ arada masadan kalkarken bazen tabağını almaz bilerek önünden iter hemen gözlerimi tabağa dikerim anlar alır benim istediğim olması gerekenden extra birşey değil mutlu bir evlilikte bence düşünce karşındaki insana saygı ve yardımlaşma vardır. benim çocuğum zaten oldukça zor bir bebek aşırı dağınık toplu duran birşeyi bozmayı sever e kocada böyle olunca işim iki kat zorlaşıyor ben mesela şimdiden çocuğuma sorumluluk veriyorum kirlilerini kirli sepetine atmasını oyuncaklarını beraber toplamayı teklif ediyorum ve bunu yapıyor hatta benimle birlikte süpürge de tutuyor bir çok seyi beraber yapıyoruz bunu erkek olarak değil bir birey olarak yapması bilmesi gerekiyor şunu da söyleyeyim benim eşim yapacağı zaman gayette güzel yemek yapar yani ayda yılda bir olsada isteyince herşeyi çok güzel yapar ama yapmak istemiyor işine gelmiyor rahat olmak istiyor hep yani çok sıkıyormuşum gibi algılanmasın tabiki rahat etsin ama bunları yaptığı zaman onun rahatı bozulmayacak ki ben ona evi temizle veya geceleri sen uyuma ben uyuyacam sen çocukla otur uyanık kal demiyorum ki bunları da yapanlar var neden olmasın ki normal birşey iki bireyin ortak çocuğu değil mi? Ama ben sadece bu kadarını istiyorum sadece ufacık destekle beni mutlu edebilir yaptığı zamanlar mesela ben çok mutlu oluyorum evde kuş gibi oluyorum mesela sürekli öpüyorum sarılıyorum gülümsüyorum bir insanı mutlu etmek bu kadar kolay çünkü diyorumki eşim beni önemsiyor eşim bana daha fazla iş çıkmasını istemiyor insan düşünüldüğünü önemsendiğini sesinin duyulduğunu hissetmek görmek istiyor ben mutluysam benim çocuğum mutlu ki aynı şekilde eşimi de çok mutlu ederim ama bunun aksi olduğu zaman benden sahte gülümseme mutluymuşum gibi davranmamı bekleyemez ben çok uğraştım sesimi duyurmaya çalıştım tartışmadan güzelce konuşmaya onu dinlemeye anlamaya çalıştım ama bu devam ettikçe benimde tahammülüm kalmadı bu tartışmaya döndü fark ettim ki ben en çok kendimi yıpratıyorum sağır olana bende dilsiz olucam zamana bıraktım açıkçası yani ilgi göstermiyor göstermek istemiyor onun dünyası elindeki telefon olmuş eve gelir yemek yer üzerini değiştirir iki dakika çocukla oynar öper falan sonra koltukta yerini alır elinde telefonla başlar saçma sapan milletin hayatını izlemeye kac defa söyledim iyilikle çok telefonla vakit geciriyorsun bizi unutuyorsun çocuğunun bu vakitleri bir daha gelmeyecek elinin altında hep telefon var ilgilen sonra oynarsın gibi hep şeyler hep söyledim ama insan hep sakin kalamıyor maalesef mesela çocuğum benden yeni birşey öğreniyor mesela dans etmeyi ağzını burnunu oyunla göstermeyi yada bir hareketi bunu ne zaman öğrendi diye soruyor senin çocuktan haberin yokki e benimde elimde telefon var ama ben fazla vakit gecirmiyorum çocuğumdan zaman kısıpta bana faydası olmayan şeylerle fazla ilgilenmiyorum ama bunu bende istesem yapabilirim sorsan beynim yorgun der ama benimki daha çok yorgun ben senin ihtiyaçlarını göz ardı etmiyordum sende benimkini edemezsin eğer bir süre edersen bir süre sonra benden de aynı şekilde karşılık alırsın. Benim eşim birazda birşeyleri söylemeden farkına varamıyor o yüzden çoğu seyi cok kez tekrarlamak zorunda kalıyorum o zamanda anlayacağı şeyleri anlıyor gerisi yine yok. Boşanmak benim için en son çare ama olamayacak birşey de değil evlenmek gibi boşanmakta normal bir insan bir insana iyi gelmiyorsa ve herşeyi denediyse Bir çözüm yolu bulmaya çalıştıysa ve hâlâ daha bu şekilde devam ediyorsa sana sağır olana sen bağırarak birşey anlatamazsin anlatsanda o duymaz bende tam olarak çözüm arama aşamasındayım bir süre zamana kendi haline bırakıp bir sure sonra tekrardan gerekirse uzmanlardan destek alarak bir defa daha belki farklı şekilde konuşmayı deneyeceğim eğer bu defa daha olmazsa telefonla tek başına vakit geçireceği upuzun yılları olur boşanmak kolay ama bir yuva kolay kurulmadı yani bizim 4 yıllık sevgililik sürecimiz oldu evlenirken herşeyi kendimiz yaptık ve en çok eşim çabaladı evlenmek için diretende en çok isteyende oydu çok çabaladı çok sınırlarını zorladı evlenirken başkasının bir lira katkısı olmadı o yüzden verilmiş bir emek harcanmış bir zaman ve yaşanmışlık var isteyerek bu dünyaya getirilmiş bir evlat var ve ikimizde bu çocuğun doğduğu andan itibaren adeta bir robot gibi bizim istediğimiz halde olmayacağını sürekli susup oturmayacağının büyüyene kadar bir sürü zorlu sürecin olacağını biliyorduk bunların bilincindeydik onunda kendine göre ihtiyaçları var hem fiziksel hemde duygusal biz bunları karşılamakla yükümlüyüz ve bunu iki tarafta yapmalı çünkü biz anne babayız en önemlisi eşiz daha fazla bu şekilde ilerler ise bizi görmemeye bizim duygusal yöndeki ihtiyaçlarımızı göz ardı etmeye devam ederse zorlukla kurduğumuz yuvayı bir anda değil haklı sebeplerim olduğu ve şansımı zorladığım ama olmayınca olmuyor deyip yıkarım en azından pişman olmam çünkü ben elimden gelenin fazlasını yaptım ama karşı taraf bu şekilde olmakta ısrarcıydı ve bu şekilde oldu der konuyu kapatırım vicdanımda gayet rahat olur boşandım diye de ölmem çünkü ben onunla doğmadım ikimizinde birbirimizden önce farklı hayatları vardı şimdi bir çocuğumuz var onun sağlıkla huzurla büyümesi için ya bu evlilik bu baba bu eş düzelir yada düzelmek için çabalar yada sonlanır. Anne babası ayrı büyümesin istiyorum çünkü ben öyle büyüdüm hem şiddeti tattım hemde anne baba ayrı olmasını ama ben çocuğum anne babası ayrı büyümesini istemem ayni zamanda mutsuz olmasını da istemem ama eğer anne baba bir olupta mutsuz olacaksa bitirmek en iyisidir diye düşünüyorum sonuçta biz ayrılsakta onun yine anne babası olarak kalacağız bu değişmeyecek. Dediğim GİBİ şuan zamana bırakma aşamasındayım bir süre sonra tekrar çözüm odaklı olmaya çalışacağım sonrasında zaman ne gösterir bilemem :)