Uyuyamıyorum..
Uyumam lazım uyuyamıyorum kafama taktığım şeyler var ağlıyorum üzülüyorum eşimle aramda bişeylerin bittiğinin o kadar farkındayım ki aynı evde iki yabancı gibiyiz bazen diyorum ki ortada bir çocuk olmasa herşey daha kolay olurdu beni sevmiyor biliyorum insan hiç mi sarılmaz hiç mi öpmez seni seviyorum demez ihtiyaçlara dayalı evliliğimiz işi düşünce geliyor sarılmak bile istemiyor ben napacağım ağlamaktan helak oldum bütün gün evdeyım bebekle yeni iyileşti havalar soğudu 4 duvar üstüme geliyor sanki üstüne bir de bu kızlar ben hiç iyi değilim psikolojim alt üst bazen diyorum neden yaşıyorum ki bu dünyada beni seven tek biri var mı yok sadece bebeğim var bir çılgınlık yapmıyorsam onun sayesinde kime bırakırım nasıl vazgeçerim ailem arkamda değil diyeceksiniz ki bu adam sana ne yaptı vurdu mu dövdü mü ama şiddet sadece döverek olmuyor bana acımadan laf sokuyor kalbim kırılıyor mu kırılmıyor mu umrunda değil dışarıdan gören herkes eşime ne iyi insan der ama bana neden deyil 😢

