Yalnızlık hissi
Bugün doğumumun 12. günü lohusalık psikolojisinden mi bilmiyorum ama kendimi çok yalnız hissediyorum, çevremde birileri olduğu halde. Sanki bana ihtiyaç duyan bebeğimden başka kimsem yokmuş gibi bir yalnızlık hissi. O kadar çok mutsuzum ki sürekli ağlamak istiyorum, sadece kızıma bakınca huzur buluyorum. Ben bebeğim ile ilgilenirken eşim de benimle ilgilensin çoğunlukla yanımda olsun istiyorum. Dışarı çıkması, arkadaşları ile görüşmesi benim dışımda ilgilendiği her şey rahatsız ediyor. Ve eşim dışında başka hiçkimsenin ilgisini de istemiyorum, beni mutlu etmiyor sadece onun ilgisine ihtiyacım var ama galiba bu erkekler hem baba olma duygusunu geç idrak ediyorlar, hem de empati duygusundan yoksunlar. Ya da benim psikolojim mi çok bozuk

