yardım edin psikolojim çok kötü
kızlar gebelik planladığımız bir şey değildi ama Allah nasip etti bebeğimiz oldu. Maşallah çok güzel bir kız bebek. Ben kendimi 9 ay boyunca anne gibi hissedemedim doğumdan sonra da durum aynı. Ona üzülüyorum, asla zarar görsün istemiyorum ama anne gibi değil hissettiğim şey. Sütüm çok az geliyor çocuk ne kadar emse de bugün gün boyu sağdım makineyle bir çay bardağı çıktı çıkmadı. Bebek sürekli emdiği ve süt gelmeyince çekiştirdiği için göğsüm yara bere içinde. Onu emzirmek bana sanki zulüm gibi geliyor. Emzirsem de süt gelmediği için doymuyor ağlıyor ve mama yapıp veriyoruz. Eşim sürekli bebeğe yoğunlaştı beni gözü görmüyor. Ne sezeryanlı olmam ne ağrılarım ne göğsümün yara olması. Bebeğe ne lazımsa maddi imkanımız olmasa da alıyoruz ama doktorun verdiği yara kremi 170 TL diye almak istemedi, doktor pamuklu korse al dedi ona da çok pahalı deyip ucuz bir şey bulmuş internetten naylon onu alalım diyor. Ne bileyim ben mi abartıyorum ama artık hayatımız eskisi gibi değil. biraz önce başka odada uyuyordu yanına gidip ağladım gel yanıma sana ihtiyacım var diye gelmedi. Kendimi çok kötü hissediyorum keşke ölseydim de bunları yaşamasaydım. Yarın psikiyatriye gideceğim belki ilaçlarla kendime gelebilirim bana bu süreçte eşimin destek olacağı yok

