yıprandım
lütfen bu yazdıklarımı on yargıyla okumayın olurmu? bebegim doğduğu günden bu yana hergun daha çok yıprandım, her zaman motivasyon umu yüksek tutmaya çalıştım kendimi bırakmadım ama yıprandım hemde çok hersey tekrarlıyor başa dönüyor 6 aylıkken uyku düzeni kurdum 9 dayatardi sonra nolduysa 1 hafta boyunca gece uykusuna gecer sonra uykusu açılır 2 leke kadar uyumazdi böyle tam nerdeyse 8,9 ay sürdü toparlanayim dedim 3 ay önce başladım yine 9 da uyutmaya memeleteke gidince oldu okdr iyi geldiki, gece 9 da yatıyor sabah 7 de bile kalksa zorlanmiyorduk uykusunu alıyordu verimliydi kendini iyi hissediyordu , derken şimdi yine başladı 9 da uyuyor şimdi uykusu açıldı halen ayaktayız ve bende travma oldu sanırım, bundan sonra tepe taklak olacağız sorumlulukların okdr çok ki yıprandım artık ders çalışmam lazım kpss annesiyim her sene basladim yarım kaldı basladim yarım kaldı bu senede uykusu düzene girdi dedim gece uyuyunca dersin başına geçiriyorum, yok yine başa döndük şimdi diyeceksiniz ki atanmayk sonraya bırak öyle bir şansım da yok luksumde yok buda benim son şansım son senem her anlamda kötüyüz maddi manevi destek olanimiz yok aile yok ,kisme yok tek başımıza tadımız huzurumuz yok çünkü çok yipraniyoruz şimdi ağlayarak yazıyorum bunları bebegimde oturmuş salonda oyuncaklarla oynuyor doğduğundan bu yana yıprandım tamam annelik zor bu nu kabulleniyorum ,ama ben her gün her ay çok daha yipraniyorum hiç bisey düzene girmiyor 40 çıkar 6 ayı gecer 1 aysina girer yürü r bilmem ne yok her gün çok daha yoruluyorum yipraniyorum zaten kendime ayırdığım 1 dk bile yok resmen çöktü. m göz yüzüm çöktü bedenim ruhum ne yapacağım hiç bılmıyorum 😔 zaten emerek uyuyan bir bebek buda beni çok daha yipratıyor ne memeden kesebiliyorum ,nede uyku eğitimi verebiliyorum

