Dertlesme
Merhaba hanimlar sizlerle dertlesmek istiyorum tabi ki konu esim ve ben. Bir hafta oncesinde buraya yazmıştım. Esim bana hic faydasi olmayacak yegenini evime getirdi. Doguma kadar bizimle kalacakmis. Daha 12 yasinda cocuk hicbir faydasi olmadigi gibi zararı da bir o kadar fazla. Laf tasiyor evimdeki sorunlari diger tarafa aktariyor falan anne babasini da hic sevmem turlu turlu zararlari oldu bize. Aslinda eşimin ailesini hic sevmem cunku dusununce iclerinde elle tutulur kisilikte kimse yok hepsi cok bencil ve esimden nasil faydalaniriz kafasindalar. Neyse gecen hafta ayrilmaya karar verdim. Esim bir sekilde ikna etti kararimi ertelemistim. Ama gun gecmiyor ki yeni olaylar olmasin. Esimin kiz kardesi market alışverişi yaparken bana hic soylemeden kartimdan bir miktar kendine alisveris yapmis. Bunu fark ettigimde cok sinirlendim. Soyleseydi zaten izin verirdim ama soylemeden boyle bir durumla karsilasmam hic hosuma gitmedi. Esime sordum böyle bir sey yapar mi diye parasi yoksa yapmis olabilir dedi. Yani konu bu kadar basit mi sizce ? Bana kendin konus sor dedi. Ben niye onun ailesinden biri ile böyle bir durumda muhatap olayim ki. Sonrasinda ise sorun cikaran ben oldum ve yine icindeki kini ofkeyi kustu. Artik tahammül edemiyorum. Yegeninden dolayi gun boyu yatakodasinda yasiyorum zaten.Bu akşam hem ortam degissin hem de hava almak icin arkadasim ile disari ciktim. Bir saat sonra bana yaziyor. Eve gelmeyecek misin? Evden senin gitmene gerek yok ben giderim falanlar. Bu halimle gece yarisina kadar karnimda onun çocuğu varken sokakta fink atamazsin dedi. Bundan sonra kimseye evliyim demeyecekmisim. O doğumdan sonra yapacagini bilirmiş. Ya anlamiyorum gunduz zaten birbirimize girdik ben gun boyu odadan cikmadim. Bosanma avukati ile gorusecegimi söyledim. Bana bir suru hakaret etti. Aksam da disari çıkıp onun dedigi anda evde olmamam sorun oldu. Ne yapmaya calisiyor ben artik anlamiyorum. Ve gerçekten bu evlilikte devan etmek istemiyorum.

