doğum hikayem..
ayyy sonunda ben de karar verip yazmak istedim iyi veya kötü en azından çok güzel bir anı olarak kaldı.. ve şuan 14 günlük olduk bilee.. benim bebişim gelmek bilmedi 40+4e kadar gittik baktık hâlâ tık yok üstüne birde hareketlerinde de azalma var doktorum yatışımı verdi tabi ben aşırı gerginim ne yapacağımı bilmiyorum elim ayağım titriyo nasıl davranacağımı bilemedim derken girdik doğumhaneye orda 2 saat nstye bağladılar alttan muayene derken normal odaya alıp suni sancıyı başlattılar ilk başta hiçbir şey hissetmedim dedim bu ne böyle zamanda geçmiyo bir an önce olsun bitsin kafasındaydım daha sonra bir şiddetlendi yok böyle bir şey birde yan odalardan inleme sesleri derken insan temelli etkileniyo neyse işte benim ağrı artık son noktada vücudum komple titriyo ağrım durmuyo derken ben sezaryen olmak istedim dayanamıyodum acı eşiğim ne kadar azsa artık cidden dayanamadım ailemle konuştum özele götürün ben dayanamıyorum diye ben öyle konuştukça ebem beni ikna etme yolunda ilerliyodu açıklığın çok iyi şöyle böyle diye dedim tekrar deneyeyim öyle böyle doğuracağız artık yapcak bir şey yok derken benim rahim ağzına konulan fitilim tuvalette düşüverdi 😅 kimseye söylemedim en azından vücudum ağrıdan bi kurtulsun rahatlasın sonra tekrar ağrıyı çekerim dedim bi baktım benim ağrılar artık sık sık dinlene dinlene gelmeye başladı meğersem kendi sancılarım başlamış allahtan sürekli olan bir şey değildi arada gidip geliyodu ama sık şekilde rahatlatıyodu beni ağrım geldikçe kalktım yürüdüm hiç yatmadım kendimi motive ettim sadece plates yaptım kendi sırtımı kendi kendime ovmaya çalıştım 🥲 kısa sürede açıklığım doğum yapacak kadar oldu yarım saattede doğurdum.. bebiş çıktıktan sonra öyle bir rahatlama geliyor ki oh rahatladım kurtuldum derken bu sefer kanamam durmadı daha doğrusu kanamanın nerden geldiğini bulamadılar doktor geldikten sonra da beni 1 saat boyunca diktiler ama ben yine enerjimi kaybetmedim beni bir yandan dikiyolar başımda 3 5 kişi ben onlarla enerjik şekilde sohbet ediyorum 😅 ebe de diyor sen bu kadar eğlencelimiydin diye 😂 uzun lafın kısası her ne kadar zor olsada, benim zor oldu diye kesinlikle sizinde aynı olacak diye bir şey yok herkesin hikayesi çok farklı sakın etkilenmede olmasın he ne kadar kendinizi motive ederseniz o kadar güzel geçer 🌸 zaten bebişinizi bi kucağınıza alın nasıl her şey çok güzel oluyor birde öyle bakın doğumdan sonra diyosunuz ben ne yaşadım ne oldu diye hepsi unutulup gidiyo 😅 zamanda çok çabuk geçiyo sadefe analık duygum gelmedi daha acaba diyorum ben de mi sorun var aşırı benimsiyorum önemsiyorum ama ben anne mi oldum diye hâlâ sorgulardayım ama olsun her şey zamanla strese gerek yok 🌸 inşallah doğumlarınız mükemmel ötesi geçer de sağlıcakla kucaklarınıza alırsınız 🐣

