Elika Hamile topluluğu

Doğum hikayem

Biraz geç oldu ama bebeğimin sarılığı kısa dönem depresyon derken anca kendime geldim ve sizinle paylaşmak istedim. Kendi istegimle sezeryan oldum çünkü artık göğüs kafesi ağrıları, son zamanların ya kakasını yaparsa endişesi birde enfeksiyon geçirmem beni sezeryana itti beni. Sabah kalktım hazırladım çıktık yola hastanenin kapısındayım hala heycan yok eşim diyor önlüğü giy başlar giydim hala heycan, korku yok. Neyse saatimiz geldi doktor geldi alalım ameliyathaneye dedi yine iyiyim eşim soruyor korkuyormusun yok diyorum neyse girdik ameliyathaneye masaya çıktım buz gibi soğuk yorgan ortsunler üstüme çift çift diyorum içimden aldı beni Bi titreme ayaklarım zangır zangır titriyor farkında olmadan korktum mu bilmiyorum ama gayet rahat ve soğukkanlı girmiştim oraya kadar. Neyse diyorum hadi seher gelin buraya kadar birkaç dakikaya kavusucaksin kızına. Anestezi uzmanı geldi sırtıma buz gibi bir şey sürdüler neydi bilmem ama buzdan daha soğuk geldi o ara bana işte neyse dediler ufak bir iğne yapicam iyi yapın eğildim ben sabit tuttu beni bir hemşire iğneyi vurdu ama acı hissetmedim ufak bir sızlanma neyse bu iğneyi vurduğu gibi benim ayaklar saniyesinde gitti Bi yanmaya başladı ayaklarım sanki alev sonra karıncalanma başladı 1 dakika sürmedi ayaklarımı hissediyorum ama karıncalanma olarak ben sanıyorum tamamen gidicek örtü de örtülü önümde kiz sondamı takmış haberim yok hissettin mi dedi neyi dedim sondani taktım dedi yok dedim o ara doktorum geldi nasılsın iyiyim derken bir baskı hissettim ama baskı gibi de değil nefesim kesildi gibi böyle tuhaf ve güzel bir his oluştu saniyelik saniyesinde 38+2de 21 Ekim sabah 9.28de kızımın sesini duydum yüzünü ultrasonda göstermiyordu yüzünü gördüm sesini duydum dünyalara bedeldi benim için diyorum hemen bitsin dikişler bebeğimi seviyim göreyim orda bebeğimin sesini duyunca bile tek düşündüğüm burası çok soğuk kızım üşür oldu. Kızımı hazırlamaya götürdüler benim işlemlerim sürüyor ama ben kapadım gözlerimi dua ediyorum şükürler olsun rabbime isteyen herkese versin diye gözyaşlarımı tutamadım neyse işlemlerim bitti yaklaşık 20 dakika sonra tüm ameliyat komple 25 dakika sürdü diyebilirim. Doğum sonrasında ağrı falan cekicekmisin hiç umrumda değil neyse odaya geldik ayaklarımı hissetmiyorum hala her şey kolay ama hissedip yürümek bebeğime daha iyi bakabilmek için sabırsızım. Ağrıların başlarsa söyle dedi hemşire bende hafif sizladigi gibi söyledim ağrım olmadı hiç saat 5 te yürümem için geldiler 4 te yemek yiyebildim 12 de sadece sıvı tükettim. Yatakta yatarken sadece ustumu giydirdiler altım sonda falan duruyor cikikgi gelip kanmam falan kontrol ettiler kum torbası falan annemi korkutmuslae bana öyle bir şey olmadı sadece gelip birkaç kere karnımı bastrdılar oda dikişler değil ağrı yapmıyor sadece nefesin kesiliyor bir saniye üstüne öküz oturmuş gibi o kadar 😂 ik bile demedim zaten ilk 2 kez geldikleri zaman daha uyuşuk oluyorsun yurudukten sonra zatwn gelmiyolar ilk yürümeye kalkicam hemşire yardımcı olucak hiç onu tutmadım bile kalktim kendim hemşire şaşırdı dedim hadi hemen yürüyelim gelelim ben yururkende hiç zorlanmadım kısacası ben daha kötü bekliyordum onca okuduğum şeyden sonra ama değilmiş😂 neyse ilk yürüyüşten sonra sürekli kalkıp kendim yürümeye başladım kahvemi içiyorum falan baya iyiyim sonra milletin nazari değdi 100 kişide 1 kişiye olan narkoz sıkışması yaşadım bunu gerçekten kolay diyemem hayatımın en kötü 1 gecesiydi yatmadan sadece dümdüz oturdum ağrı kesici vurdular nafile işlemiyor bile öyle lanet bir şey kas gevşetici krem aldılar onu sürüyorum anlık hafifletiyo ama damar damar üstüne gelir ya boynumda aynı öyle bir ağrı ceviremiyorum falan baya kötüydü oda 1 gün sürdü sürekli sıcak su ve kas gevşetici sürdüm evime geldim hiç bir şeyim yok rahat oturup kalkıyorum geziyorum yemeğimi bile kendim yapıyorum bebeğime kendim bakıyorum çok güzel bir süreçti benim için o yuzden doğumdan korkan arkadaşlar size diyorum harbiden bak inanmazdım ama evlat sevgisinin verdiği bir güç var mıymıy olmayın evladınız için güçlü ve dimdik olun 👍